зве́рхнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зве́рхнасць |
зве́рхнасці |
| Р. |
зве́рхнасці |
зве́рхнасцей зве́рхнасцяў |
| Д. |
зве́рхнасці |
зве́рхнасцям |
| В. |
зве́рхнасць |
зве́рхнасці |
| Т. |
зве́рхнасцю |
зве́рхнасцямі |
| М. |
зве́рхнасці |
зве́рхнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
зве́рхнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зве́рхнік |
зве́рхнікі |
| Р. |
зве́рхніка |
зве́рхнікаў |
| Д. |
зве́рхніку |
зве́рхнікам |
| В. |
зве́рхніка |
зве́рхнікаў |
| Т. |
зве́рхнікам |
зве́рхнікамі |
| М. |
зве́рхніку |
зве́рхніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зве́рху
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зве́рху
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зве́рху |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зве́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зве́рчаны |
зве́рчаная |
зве́рчанае |
зве́рчаныя |
| Р. |
зве́рчанага |
зве́рчанай зве́рчанае |
зве́рчанага |
зве́рчаных |
| Д. |
зве́рчанаму |
зве́рчанай |
зве́рчанаму |
зве́рчаным |
| В. |
зве́рчаны (неадуш.) зве́рчанага (адуш.) |
зве́рчаную |
зве́рчанае |
зве́рчаныя (неадуш.) зве́рчаных (адуш.) |
| Т. |
зве́рчаным |
зве́рчанай зве́рчанаю |
зве́рчаным |
зве́рчанымі |
| М. |
зве́рчаным |
зве́рчанай |
зве́рчаным |
зве́рчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
звершава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звершава́ны |
звершава́ная |
звершава́нае |
звершава́ныя |
| Р. |
звершава́нага |
звершава́най звершава́нае |
звершава́нага |
звершава́ных |
| Д. |
звершава́наму |
звершава́най |
звершава́наму |
звершава́ным |
| В. |
звершава́ны (неадуш.) звершава́нага (адуш.) |
звершава́ную |
звершава́нае |
звершава́ныя (неадуш.) звершава́ных (адуш.) |
| Т. |
звершава́ным |
звершава́най звершава́наю |
звершава́ным |
звершава́нымі |
| М. |
звершава́ным |
звершава́най |
звершава́ным |
звершава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зве́ршаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зве́ршаны |
зве́ршаная |
зве́ршанае |
зве́ршаныя |
| Р. |
зве́ршанага |
зве́ршанай зве́ршанае |
зве́ршанага |
зве́ршаных |
| Д. |
зве́ршанаму |
зве́ршанай |
зве́ршанаму |
зве́ршаным |
| В. |
зве́ршаны (неадуш.) зве́ршанага (адуш.) |
зве́ршаную |
зве́ршанае |
зве́ршаныя (неадуш.) зве́ршаных (адуш.) |
| Т. |
зве́ршаным |
зве́ршанай зве́ршанаю |
зве́ршаным |
зве́ршанымі |
| М. |
зве́ршаным |
зве́ршанай |
зве́ршаным |
зве́ршаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зве́ршаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зве́ршаны |
зве́ршаная |
зве́ршанае |
зве́ршаныя |
| Р. |
зве́ршанага |
зве́ршанай зве́ршанае |
зве́ршанага |
зве́ршаных |
| Д. |
зве́ршанаму |
зве́ршанай |
зве́ршанаму |
зве́ршаным |
| В. |
зве́ршаны (неадуш.) зве́ршанага (адуш.) |
зве́ршаную |
зве́ршанае |
зве́ршаныя (неадуш.) зве́ршаных (адуш.) |
| Т. |
зве́ршаным |
зве́ршанай зве́ршанаю |
зве́ршаным |
зве́ршанымі |
| М. |
зве́ршаным |
зве́ршанай |
зве́ршаным |
зве́ршаных |
Кароткая форма: зве́ршана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.