мітульга́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мітульга́ | |
| мітульгі́ | |
| мітульзе́ | |
| мітульгу́ | |
| мітульго́й мітульго́ю |
|
| мітульзе́ |
Крыніцы:
мітульга́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мітульга́ | |
| мітульгі́ | |
| мітульзе́ | |
| мітульгу́ | |
| мітульго́й мітульго́ю |
|
| мітульзе́ |
Крыніцы:
мітульжы́ны
прыметнік, якасны
| мітульжы́ны | мітульжы́ная | мітульжы́нае | мітульжы́ныя | |
| мітульжы́нага | мітульжы́най мітульжы́нае |
мітульжы́нага | мітульжы́ных | |
| мітульжы́наму | мітульжы́най | мітульжы́наму | мітульжы́ным | |
| мітульжы́ны ( мітульжы́нага ( |
мітульжы́ную | мітульжы́нае | мітульжы́ныя ( мітульжы́ных ( |
|
| мітульжы́ным | мітульжы́най мітульжы́наю |
мітульжы́ным | мітульжы́нымі | |
| мітульжы́ным | мітульжы́най | мітульжы́ным | мітульжы́ных | |
Крыніцы:
мітусе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| мітусе́нне | |
| мітусе́ння | |
| мітусе́нню | |
| мітусе́нне | |
| мітусе́ннем | |
| мітусе́нні |
Крыніцы:
мітусі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мітусі́на | |
| мітусі́ны | |
| мітусі́не | |
| мітусі́ну | |
| мітусі́най мітусі́наю |
|
| мітусі́не |
Крыніцы:
мітусі́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| мітушу́ся | мітусі́мся | |
| мітусі́шся | мітусіце́ся | |
| мітусі́цца | мітуся́цца | |
| Прошлы час | ||
| мітусі́ўся | мітусі́ліся | |
| мітусі́лася | ||
| мітусі́лася | ||
| Загадны лад | ||
| мітусі́ся | мітусі́цеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| мітусячы́ся | ||
Крыніцы:
мітусі́ць
‘трывожыць, турбаваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| мітушу́ | мітусі́м | |
| мітусі́ш | мітусіце́ | |
| мітусі́ць | мітуся́ць | |
| Прошлы час | ||
| мітусі́ў | мітусі́лі | |
| мітусі́ла | ||
| мітусі́ла | ||
| Загадны лад | ||
| мітусі́ | мітусі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| мітусячы́ | ||
Крыніцы:
мітуслі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| мітуслі́ва | мітуслі́вей | - |
Крыніцы:
мітуслі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| мітуслі́васць | |
| мітуслі́васці | |
| мітуслі́васці | |
| мітуслі́васць | |
| мітуслі́васцю | |
| мітуслі́васці |
Крыніцы:
мітуслі́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| мітуслі́вец | мітуслі́ўцы | |
| мітуслі́ўца | мітуслі́ўцаў | |
| мітуслі́ўцу | мітуслі́ўцам | |
| мітуслі́ўца | мітуслі́ўцаў | |
| мітуслі́ўцам | мітуслі́ўцамі | |
| мітуслі́ўцу | мітуслі́ўцах |
Крыніцы:
мітуслі́вы
прыметнік, якасны
| мітуслі́вы | мітуслі́вая | мітуслі́вае | мітуслі́выя | |
| мітуслі́вага | мітуслі́вай мітуслі́вае |
мітуслі́вага | мітуслі́вых | |
| мітуслі́ваму | мітуслі́вай | мітуслі́ваму | мітуслі́вым | |
| мітуслі́вы ( мітуслі́вага ( |
мітуслі́вую | мітуслі́вае | мітуслі́выя ( мітуслі́вых ( |
|
| мітуслі́вым | мітуслі́вай мітуслі́ваю |
мітуслі́вым | мітуслі́вымі | |
| мітуслі́вым | мітуслі́вай | мітуслі́вым | мітуслі́вых | |
Крыніцы: