палінезі́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палінезі́йка |
палінезі́йкі |
| Р. |
палінезі́йкі |
палінезі́ек |
| Д. |
палінезі́йцы |
палінезі́йкам |
| В. |
палінезі́йку |
палінезі́ек |
| Т. |
палінезі́йкай палінезі́йкаю |
палінезі́йкамі |
| М. |
палінезі́йцы |
палінезі́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
палінезі́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палінезі́йскі |
палінезі́йская |
палінезі́йскае |
палінезі́йскія |
| Р. |
палінезі́йскага |
палінезі́йскай палінезі́йскае |
палінезі́йскага |
палінезі́йскіх |
| Д. |
палінезі́йскаму |
палінезі́йскай |
палінезі́йскаму |
палінезі́йскім |
| В. |
палінезі́йскі (неадуш.) палінезі́йскага (адуш.) |
палінезі́йскую |
палінезі́йскае |
палінезі́йскія (неадуш.) палінезі́йскіх (адуш.) |
| Т. |
палінезі́йскім |
палінезі́йскай палінезі́йскаю |
палінезі́йскім |
палінезі́йскімі |
| М. |
палінезі́йскім |
палінезі́йскай |
палінезі́йскім |
палінезі́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Паліне́зія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Паліне́зія |
| Р. |
Паліне́зіі |
| Д. |
Паліне́зіі |
| В. |
Паліне́зію |
| Т. |
Паліне́зіяй Паліне́зіяю |
| М. |
Паліне́зіі |
паліне́іць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паліне́ю |
паліне́ім |
| 2-я ас. |
паліне́іш |
паліне́іце |
| 3-я ас. |
паліне́іць |
паліне́яць |
| Прошлы час |
| м. |
паліне́іў |
паліне́ілі |
| ж. |
паліне́іла |
| н. |
паліне́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паліне́й |
паліне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паліне́іўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
палі́ній
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палі́ній |
| Р. |
палі́нію |
| Д. |
палі́нію |
| В. |
палі́ній |
| Т. |
палі́ніем |
| М. |
палі́ніі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Паліно́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Паліно́ва |
| Р. |
Паліно́ва |
| Д. |
Паліно́ву |
| В. |
Паліно́ва |
| Т. |
Паліно́вам |
| М. |
Паліно́ве |
паліно́дыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паліно́дыя |
| Р. |
паліно́дыі |
| Д. |
паліно́дыі |
| В. |
паліно́дыю |
| Т. |
паліно́дыяй паліно́дыяю |
| М. |
паліно́дыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
паліно́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паліно́з |
паліно́зы |
| Р. |
паліно́зу |
паліно́заў |
| Д. |
паліно́зу |
паліно́зам |
| В. |
паліно́з |
паліно́зы |
| Т. |
паліно́зам |
паліно́замі |
| М. |
паліно́зе |
паліно́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
паліно́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паліно́лаг |
паліно́лагі |
| Р. |
паліно́лага |
паліно́лагаў |
| Д. |
паліно́лагу |
паліно́лагам |
| В. |
паліно́лага |
паліно́лагаў |
| Т. |
паліно́лагам |
паліно́лагамі |
| М. |
паліно́лагу |
паліно́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.