Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палінало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

палінамія́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палінамія́льны	палінамія́льная	палінамія́льнае	палінамія́льныя
Р.	палінамія́льнага	палінамія́льнай палінамія́льнае	палінамія́льнага	палінамія́льных
Д.	палінамія́льнаму	палінамія́льнай	палінамія́льнаму	палінамія́льным
В.	палінамія́льны (неадуш.) палінамія́льнага (адуш.)	палінамія́льную	палінамія́льнае	палінамія́льныя (неадуш.) палінамія́льных (адуш.)
Т.	палінамія́льным	палінамія́льнай палінамія́льнаю	палінамія́льным	палінамія́льнымі
М.	палінамія́льным	палінамія́льнай	палінамія́льным	палінамія́льных

Крыніцы: piskunou2012.

паліна́рый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Палі́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

палінгене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

палінгенеты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	палінгенеты́чны	палінгенеты́чная	палінгенеты́чнае	палінгенеты́чныя
Р.	палінгенеты́чнага	палінгенеты́чнай палінгенеты́чнае	палінгенеты́чнага	палінгенеты́чных
Д.	палінгенеты́чнаму	палінгенеты́чнай	палінгенеты́чнаму	палінгенеты́чным
В.	палінгенеты́чны (неадуш.) палінгенеты́чнага (адуш.)	палінгенеты́чную	палінгенеты́чнае	палінгенеты́чныя (неадуш.) палінгенеты́чных (адуш.)
Т.	палінгенеты́чным	палінгенеты́чнай палінгенеты́чнаю	палінгенеты́чным	палінгенеты́чнымі
М.	палінгенеты́чным	палінгенеты́чнай	палінгенеты́чным	палінгенеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

паліндро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паліне́ены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паліне́ены	паліне́еная	паліне́енае	паліне́еныя
Р.	паліне́енага	паліне́енай паліне́енае	паліне́енага	паліне́еных
Д.	паліне́енаму	паліне́енай	паліне́енаму	паліне́еным
В.	паліне́ены (неадуш.) паліне́енага (адуш.)	паліне́еную	паліне́енае	паліне́еныя (неадуш.) паліне́еных (адуш.)
Т.	паліне́еным	паліне́енай паліне́енаю	паліне́еным	паліне́енымі
М.	паліне́еным	паліне́енай	паліне́еным	паліне́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

паліне́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паліне́ены	паліне́еная	паліне́енае	паліне́еныя
Р.	паліне́енага	паліне́енай паліне́енае	паліне́енага	паліне́еных
Д.	паліне́енаму	паліне́енай	паліне́енаму	паліне́еным
В.	паліне́ены (неадуш.) паліне́енага (адуш.)	паліне́еную	паліне́енае	паліне́еныя (неадуш.) паліне́еных (адуш.)
Т.	паліне́еным	паліне́енай паліне́енаю	паліне́еным	паліне́енымі
М.	паліне́еным	паліне́енай	паліне́еным	паліне́еных

Кароткая форма: паліне́ена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

палінезі́ец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Verbum