збяссі́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збяссі́лены |
збяссі́леная |
збяссі́ленае |
збяссі́леныя |
| Р. |
збяссі́ленага |
збяссі́ленай збяссі́ленае |
збяссі́ленага |
збяссі́леных |
| Д. |
збяссі́ленаму |
збяссі́ленай |
збяссі́ленаму |
збяссі́леным |
| В. |
збяссі́лены (неадуш.) збяссі́ленага (адуш.) |
збяссі́леную |
збяссі́ленае |
збяссі́леныя (неадуш.) збяссі́леных (адуш.) |
| Т. |
збяссі́леным |
збяссі́ленай збяссі́ленаю |
збяссі́леным |
збяссі́ленымі |
| М. |
збяссі́леным |
збяссі́ленай |
збяссі́леным |
збяссі́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
збяссі́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збяссі́люся |
збяссі́лімся |
| 2-я ас. |
збяссі́лішся |
збяссі́ліцеся |
| 3-я ас. |
збяссі́ліцца |
збяссі́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
збяссі́ліўся |
збяссі́ліліся |
| ж. |
збяссі́лілася |
| н. |
збяссі́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збяссі́лься |
збяссі́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збяссі́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
збяссі́ліць
‘змучыць каго-небудзь, пазбавіць сіл’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збяссі́лю |
збяссі́лім |
| 2-я ас. |
збяссі́ліш |
збяссі́ліце |
| 3-я ас. |
збяссі́ліць |
збяссі́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
збяссі́ліў |
збяссі́лілі |
| ж. |
збяссі́ліла |
| н. |
збяссі́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збяссі́ль |
збяссі́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збяссі́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зва́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зва́ба |
зва́бы |
| Р. |
зва́бы |
зва́б |
| Д. |
зва́бе |
зва́бам |
| В. |
зва́бу |
зва́бы |
| Т. |
зва́бай зва́баю |
зва́бамі |
| М. |
зва́бе |
зва́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зва́біць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зва́блю |
зва́бім |
| 2-я ас. |
зва́біш |
зва́біце |
| 3-я ас. |
зва́біць |
зва́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
зва́біў |
зва́білі |
| ж. |
зва́біла |
| н. |
зва́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зва́б |
зва́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зва́біўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зва́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зва́блены |
зва́бленая |
зва́бленае |
зва́бленыя |
| Р. |
зва́бленага |
зва́бленай зва́бленае |
зва́бленага |
зва́бленых |
| Д. |
зва́бленаму |
зва́бленай |
зва́бленаму |
зва́бленым |
| В. |
зва́блены (неадуш.) зва́бленага (адуш.) |
зва́бленую |
зва́бленае |
зва́бленыя (неадуш.) зва́бленых (адуш.) |
| Т. |
зва́бленым |
зва́бленай зва́бленаю |
зва́бленым |
зва́бленымі |
| М. |
зва́бленым |
зва́бленай |
зва́бленым |
зва́бленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
зва́блівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зва́блівасць |
| Р. |
зва́блівасці |
| Д. |
зва́блівасці |
| В. |
зва́блівасць |
| Т. |
зва́блівасцю |
| М. |
зва́блівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.