Палі́ксаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Палі́ксаўшчына |
| Р. |
Палі́ксаўшчыны |
| Д. |
Палі́ксаўшчыне |
| В. |
Палі́ксаўшчыну |
| Т. |
Палі́ксаўшчынай Палі́ксаўшчынаю |
| М. |
Палі́ксаўшчыне |
паліксе́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паліксе́н |
| Р. |
паліксе́ну |
| Д. |
паліксе́ну |
| В. |
паліксе́н |
| Т. |
паліксе́нам |
| М. |
паліксе́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Палі́кшты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Палі́кшты |
| Р. |
Палі́кштаў |
| Д. |
Палі́кштам |
| В. |
Палі́кшты |
| Т. |
Палі́кштамі |
| М. |
Палі́кштах |
Палі́кшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Палі́кшчына |
| Р. |
Палі́кшчыны |
| Д. |
Палі́кшчыне |
| В. |
Палі́кшчыну |
| Т. |
Палі́кшчынай Палі́кшчынаю |
| М. |
Палі́кшчыне |
палілаве́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
палілаве́е |
палілаве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палілаве́ў |
палілаве́лі |
| ж. |
палілаве́ла |
| н. |
палілаве́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палілаве́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паліла́давасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паліла́давасць |
| Р. |
паліла́давасці |
| Д. |
паліла́давасці |
| В. |
паліла́давасць |
| Т. |
паліла́давасцю |
| М. |
паліла́давасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
палі́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палі́льны |
палі́льная |
палі́льнае |
палі́льныя |
| Р. |
палі́льнага |
палі́льнай палі́льнае |
палі́льнага |
палі́льных |
| Д. |
палі́льнаму |
палі́льнай |
палі́льнаму |
палі́льным |
| В. |
палі́льны (неадуш.) палі́льнага (адуш.) |
палі́льную |
палі́льнае |
палі́льныя (неадуш.) палі́льных (адуш.) |
| Т. |
палі́льным |
палі́льнай палі́льнаю |
палі́льным |
палі́льнымі |
| М. |
палі́льным |
палі́льнай |
палі́льным |
палі́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
палі́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палі́льшчык |
палі́льшчыкі |
| Р. |
палі́льшчыка |
палі́льшчыкаў |
| Д. |
палі́льшчыку |
палі́льшчыкам |
| В. |
палі́льшчыка |
палі́льшчыкаў |
| Т. |
палі́льшчыкам |
палі́льшчыкамі |
| М. |
палі́льшчыку |
палі́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.