Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

бу́хкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бу́хкаю бу́хкаем
2-я ас. бу́хкаеш бу́хкаеце
3-я ас. бу́хкае бу́хкаюць
Прошлы час
м. бу́хкаў бу́хкалі
ж. бу́хкала
н. бу́хкала
Загадны лад
2-я ас. бу́хкай бу́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бу́хкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Бу́хлічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бу́хлічы
Р. Бу́хліч
Бу́хлічаў
Д. Бу́хлічам
В. Бу́хлічы
Т. Бу́хлічамі
М. Бу́хлічах

бухма́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
бухма́та бухма́цей -

бухма́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. бухма́тасць
Р. бухма́тасці
Д. бухма́тасці
В. бухма́тасць
Т. бухма́тасцю
М. бухма́тасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

бухма́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бухма́ты бухма́тая бухма́тае бухма́тыя
Р. бухма́тага бухма́тай
бухма́тае
бухма́тага бухма́тых
Д. бухма́таму бухма́тай бухма́таму бухма́тым
В. бухма́ты (неадуш.)
бухма́тага (адуш.)
бухма́тую бухма́тае бухма́тыя (неадуш.)
бухма́тых (адуш.)
Т. бухма́тым бухма́тай
бухма́таю
бухма́тым бухма́тымі
М. бухма́тым бухма́тай бухма́тым бухма́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бухмаце́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бухмаце́ю бухмаце́ем
2-я ас. бухмаце́еш бухмаце́еце
3-я ас. бухмаце́е бухмаце́юць
Прошлы час
м. бухмаце́ў бухмаце́лі
ж. бухмаце́ла
н. бухмаце́ла
Загадны лад
2-я ас. бухмаце́й бухмаце́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бухмаце́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

бухма́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. бухма́ціцца бухма́цяцца
Прошлы час
м. бухма́ціўся бухма́ціліся
ж. бухма́цілася
н. бухма́цілася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Бу́хнавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бу́хнавічы
Р. Бу́хнавіч
Бу́хнавічаў
Д. Бу́хнавічам
В. Бу́хнавічы
Т. Бу́хнавічамі
М. Бу́хнавічах

бу́хнуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бу́хнуся бу́хнемся
2-я ас. бу́хнешся бу́хнецеся
3-я ас. бу́хнецца бу́хнуцца
Прошлы час
м. бу́хнуўся бу́хнуліся
ж. бу́хнулася
н. бу́хнулася
Загадны лад
2-я ас. бу́хніся бу́хніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час бу́хнуўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бу́хнуць

‘стукнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бу́хну бу́хнем
2-я ас. бу́хнеш бу́хнеце
3-я ас. бу́хне бу́хнуць
Прошлы час
м. бу́хнуў бу́хнулі
ж. бу́хнула
н. бу́хнула
Загадны лад
2-я ас. бу́хні бу́хніце
Дзеепрыслоўе
прош. час бу́хнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.