палемізава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палемізу́ю |
палемізу́ем |
| 2-я ас. |
палемізу́еш |
палемізу́еце |
| 3-я ас. |
палемізу́е |
палемізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палемізава́ў |
палемізава́лі |
| ж. |
палемізава́ла |
| н. |
палемізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палемізу́й |
палемізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
палемізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пале́міка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пале́міка |
| Р. |
пале́мікі |
| Д. |
пале́міцы |
| В. |
пале́міку |
| Т. |
пале́мікай пале́мікаю |
| М. |
пале́міцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палемі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палемі́ст |
палемі́сты |
| Р. |
палемі́ста |
палемі́стаў |
| Д. |
палемі́сту |
палемі́стам |
| В. |
палемі́ста |
палемі́стаў |
| Т. |
палемі́стам |
палемі́стамі |
| М. |
палемі́сце |
палемі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палемі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палемі́стка |
палемі́сткі |
| Р. |
палемі́сткі |
палемі́стак |
| Д. |
палемі́стцы |
палемі́сткам |
| В. |
палемі́стку |
палемі́стак |
| Т. |
палемі́сткай палемі́сткаю |
палемі́сткамі |
| М. |
палемі́стцы |
палемі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палемі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| палемі́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
палемі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палемі́чнасць |
| Р. |
палемі́чнасці |
| Д. |
палемі́чнасці |
| В. |
палемі́чнасць |
| Т. |
палемі́чнасцю |
| М. |
палемі́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палемі́чна-публіцысты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палемі́чна-публіцысты́чны |
палемі́чна-публіцысты́чная |
палемі́чна-публіцысты́чнае |
палемі́чна-публіцысты́чныя |
| Р. |
палемі́чна-публіцысты́чнага |
палемі́чна-публіцысты́чнай палемі́чна-публіцысты́чнае |
палемі́чна-публіцысты́чнага |
палемі́чна-публіцысты́чных |
| Д. |
палемі́чна-публіцысты́чнаму |
палемі́чна-публіцысты́чнай |
палемі́чна-публіцысты́чнаму |
палемі́чна-публіцысты́чным |
| В. |
палемі́чна-публіцысты́чны (неадуш.) палемі́чна-публіцысты́чнага (адуш.) |
палемі́чна-публіцысты́чную |
палемі́чна-публіцысты́чнае |
палемі́чна-публіцысты́чныя (неадуш.) палемі́чна-публіцысты́чных (адуш.) |
| Т. |
палемі́чна-публіцысты́чным |
палемі́чна-публіцысты́чнай палемі́чна-публіцысты́чнаю |
палемі́чна-публіцысты́чным |
палемі́чна-публіцысты́чнымі |
| М. |
палемі́чна-публіцысты́чным |
палемі́чна-публіцысты́чнай |
палемі́чна-публіцысты́чным |
палемі́чна-публіцысты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
палемі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палемі́чны |
палемі́чная |
палемі́чнае |
палемі́чныя |
| Р. |
палемі́чнага |
палемі́чнай палемі́чнае |
палемі́чнага |
палемі́чных |
| Д. |
палемі́чнаму |
палемі́чнай |
палемі́чнаму |
палемі́чным |
| В. |
палемі́чны (неадуш.) палемі́чнага (адуш.) |
палемі́чную |
палемі́чнае |
палемі́чныя (неадуш.) палемі́чных (адуш.) |
| Т. |
палемі́чным |
палемі́чнай палемі́чнаю |
палемі́чным |
палемі́чнымі |
| М. |
палемі́чным |
палемі́чнай |
палемі́чным |
палемі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пале́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пале́на |
пале́ны |
| Р. |
пале́на |
пале́н |
| Д. |
пале́ну |
пале́нам |
| В. |
пале́на |
пале́ны |
| Т. |
пале́нам |
пале́намі |
| М. |
пале́не |
пале́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.