мантэкры́ста
‘стрэльба’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
| Р. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
| Д. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
| В. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
| Т. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
| М. |
мантэкры́ста |
мантэкры́ста |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мануа́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мануа́л |
мануа́лы |
| Р. |
мануа́ла |
мануа́лаў |
| Д. |
мануа́лу |
мануа́лам |
| В. |
мануа́л |
мануа́лы |
| Т. |
мануа́лам |
мануа́ламі |
| М. |
мануа́ле |
мануа́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
мануалі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мануалі́ст |
мануалі́сты |
| Р. |
мануалі́ста |
мануалі́стаў |
| Д. |
мануалі́сту |
мануалі́стам |
| В. |
мануалі́ста |
мануалі́стаў |
| Т. |
мануалі́стам |
мануалі́стамі |
| М. |
мануалі́сце |
мануалі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
мануа́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мануа́льны |
мануа́льная |
мануа́льнае |
мануа́льныя |
| Р. |
мануа́льнага |
мануа́льнай мануа́льнае |
мануа́льнага |
мануа́льных |
| Д. |
мануа́льнаму |
мануа́льнай |
мануа́льнаму |
мануа́льным |
| В. |
мануа́льны (неадуш.) мануа́льнага (адуш.) |
мануа́льную |
мануа́льнае |
мануа́льныя (неадуш.) мануа́льных (адуш.) |
| Т. |
мануа́льным |
мануа́льнай мануа́льнаю |
мануа́льным |
мануа́льнымі |
| М. |
мануа́льным |
мануа́льнай |
мануа́льным |
мануа́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
мануа́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мануа́льшчык |
мануа́льшчыкі |
| Р. |
мануа́льшчыка |
мануа́льшчыкаў |
| Д. |
мануа́льшчыку |
мануа́льшчыкам |
| В. |
мануа́льшчыка |
мануа́льшчыкаў |
| Т. |
мануа́льшчыкам |
мануа́льшчыкамі |
| М. |
мануа́льшчыку |
мануа́льшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ману́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ману́л |
ману́лы |
| Р. |
ману́ла |
ману́лаў |
| Д. |
ману́лу |
ману́лам |
| В. |
ману́ла |
ману́лаў |
| Т. |
ману́лам |
ману́ламі |
| М. |
ману́ле |
ману́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ману́лкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ману́лкі |
| Р. |
Ману́лак Ману́лкаў |
| Д. |
Ману́лкам |
| В. |
Ману́лкі |
| Т. |
Ману́лкамі |
| М. |
Ману́лках |
мануме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мануме́нт |
мануме́нты |
| Р. |
мануме́нта |
мануме́нтаў |
| Д. |
мануме́нту |
мануме́нтам |
| В. |
мануме́нт |
мануме́нты |
| Т. |
мануме́нтам |
мануме́нтамі |
| М. |
мануме́нце |
мануме́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.