Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мануфакту́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мануфакту́рны мануфакту́рная мануфакту́рнае мануфакту́рныя
Р. мануфакту́рнага мануфакту́рнай
мануфакту́рнае
мануфакту́рнага мануфакту́рных
Д. мануфакту́рнаму мануфакту́рнай мануфакту́рнаму мануфакту́рным
В. мануфакту́рны (неадуш.)
мануфакту́рнага (адуш.)
мануфакту́рную мануфакту́рнае мануфакту́рныя (неадуш.)
мануфакту́рных (адуш.)
Т. мануфакту́рным мануфакту́рнай
мануфакту́рнаю
мануфакту́рным мануфакту́рнымі
М. мануфакту́рным мануфакту́рнай мануфакту́рным мануфакту́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мануфакту́ршчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мануфакту́ршчык мануфакту́ршчыкі
Р. мануфакту́ршчыка мануфакту́ршчыкаў
Д. мануфакту́ршчыку мануфакту́ршчыкам
В. мануфакту́ршчыка мануфакту́ршчыкаў
Т. мануфакту́ршчыкам мануфакту́ршчыкамі
М. мануфакту́ршчыку мануфакту́ршчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мануфактуры́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мануфактуры́ст мануфактуры́сты
Р. мануфактуры́ста мануфактуры́стаў
Д. мануфактуры́сту мануфактуры́стам
В. мануфактуры́ста мануфактуры́стаў
Т. мануфактуры́стам мануфактуры́стамі
М. мануфактуры́сце мануфактуры́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

манхэ́тэнскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манхэ́тэнскі манхэ́тэнская манхэ́тэнскае манхэ́тэнскія
Р. манхэ́тэнскага манхэ́тэнскай
манхэ́тэнскае
манхэ́тэнскага манхэ́тэнскіх
Д. манхэ́тэнскаму манхэ́тэнскай манхэ́тэнскаму манхэ́тэнскім
В. манхэ́тэнскі (неадуш.)
манхэ́тэнскага (адуш.)
манхэ́тэнскую манхэ́тэнскае манхэ́тэнскія (неадуш.)
манхэ́тэнскіх (адуш.)
Т. манхэ́тэнскім манхэ́тэнскай
манхэ́тэнскаю
манхэ́тэнскім манхэ́тэнскімі
М. манхэ́тэнскім манхэ́тэнскай манхэ́тэнскім манхэ́тэнскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ма́нцавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ма́нцавічы
Р. Ма́нцавіч
Ма́нцавічаў
Д. Ма́нцавічам
В. Ма́нцавічы
Т. Ма́нцавічамі
М. Ма́нцавічах

манцані́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манцані́т манцані́ты
Р. манцані́ту манцані́таў
Д. манцані́ту манцані́там
В. манцані́т манцані́ты
Т. манцані́там манцані́тамі
М. манцані́це манцані́тах

Крыніцы: piskunou2012.

манце́лька

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манце́лька манце́лькі
Р. манце́лькі манце́лек
Д. манце́льцы манце́лькам
В. манце́льку манце́лек
Т. манце́лькай
манце́лькаю
манце́лькамі
М. манце́льцы манце́льках

Крыніцы: piskunou2012.

манцё́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манцё́р манцё́ры
Р. манцё́ра манцё́раў
Д. манцё́ру манцё́рам
В. манцё́ра манцё́раў
Т. манцё́рам манцё́рамі
М. манцё́ру манцё́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манцё́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манцё́рскі манцё́рская манцё́рскае манцё́рскія
Р. манцё́рскага манцё́рскай
манцё́рскае
манцё́рскага манцё́рскіх
Д. манцё́рскаму манцё́рскай манцё́рскаму манцё́рскім
В. манцё́рскі (неадуш.)
манцё́рскага (адуш.)
манцё́рскую манцё́рскае манцё́рскія (неадуш.)
манцё́рскіх (адуш.)
Т. манцё́рскім манцё́рскай
манцё́рскаю
манцё́рскім манцё́рскімі
М. манцё́рскім манцё́рскай манцё́рскім манцё́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манцё́рыць

‘быць манцёрам’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. манцё́ру манцё́рым
2-я ас. манцё́рыш манцё́рыце
3-я ас. манцё́рыць манцё́раць
Прошлы час
м. манцё́рыў манцё́рылі
ж. манцё́рыла
н. манцё́рыла
Загадны лад
2-я ас. манцё́р манцё́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час манцё́рачы

Крыніцы: piskunou2012.