Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

збі́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збі́ты збі́тая збі́тае збі́тыя
Р. збі́тага збі́тай
збі́тае		 збі́тага збі́тых
Д. збі́таму збі́тай збі́таму збі́тым
В. збі́ты (неадуш.)
збі́тага (адуш.)		 збі́тую збі́тае збі́тыя (неадуш.)
збі́тых (адуш.)
Т. збі́тым збі́тай
збі́таю		 збі́тым збі́тымі
М. збі́тым збі́тай збі́тым збі́тых

Кароткая форма: збі́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

збі́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збі́ўны збі́ўная збі́ўнае збі́ўныя
Р. збі́ўнага збі́ўнай
збі́ўнае		 збі́ўнага збі́ўных
Д. збі́ўнаму збі́ўнай збі́ўнаму збі́ўным
В. збі́ўны (неадуш.)
збі́ўнага (адуш.)		 збі́ўную збі́ўнае збі́ўныя (неадуш.)
збі́ўных (адуш.)
Т. збі́ўным збі́ўнай
збі́ўнаю		 збі́ўным збі́ўнымі
М. збі́ўным збі́ўнай збі́ўным збі́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

збі́ценшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. збі́ценшчык збі́ценшчыкі
Р. збі́ценшчыка збі́ценшчыкаў
Д. збі́ценшчыку збі́ценшчыкам
В. збі́ценшчыка збі́ценшчыкаў
Т. збі́ценшчыкам збі́ценшчыкамі
М. збі́ценшчыку збі́ценшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

збі́ценшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. збі́ценшчыца збі́ценшчыцы
Р. збі́ценшчыцы збі́ценшчыц
Д. збі́ценшчыцы збі́ценшчыцам
В. збі́ценшчыцу збі́ценшчыц
Т. збі́ценшчыцай
збі́ценшчыцаю		 збі́ценшчыцамі
М. збі́ценшчыцы збі́ценшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

збі́цень

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. збі́цень
Р. збі́тню
Д. збі́тню
В. збі́цень
Т. збі́тнем
М. збі́тні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

збі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. саб’ю́ся саб’ё́мся
2-я ас. саб’е́шся саб’яце́ся
3-я ас. саб’е́цца саб’ю́цца
Прошлы час
м. збі́ўся збі́ліся
ж. збі́лася
н. збі́лася
Загадны лад
2-я ас. збі́ся збі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час збі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

збіццё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. збіццё́
Р. збіцця
Д. збіццю
В. збіццё́
Т. збіццём
М. збіцці

Крыніцы: piskunou2012.

збі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. саб’ю́ саб’ё́м
2-я ас. саб’е́ш саб’яце́
3-я ас. саб’е́ саб’ю́ць
Прошлы час
м. збі́ў збі́лі
ж. збі́ла
н. збі́ла
Загадны лад
2-я ас. збі́ збі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час збі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зблагава́ць

‘зрабіць благім, сапсаваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зблагу́ю зблагу́ем
2-я ас. зблагу́еш зблагу́еце
3-я ас. зблагу́е зблагу́юць
Прошлы час
м. зблагава́ў зблагава́лі
ж. зблагава́ла
н. зблагава́ла
Загадны лад
2-я ас. зблагу́й зблагу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зблагава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

збла́жаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збла́жаны збла́жаная збла́жанае збла́жаныя
Р. збла́жанага збла́жанай
збла́жанае		 збла́жанага збла́жаных
Д. збла́жанаму збла́жанай збла́жанаму збла́жаным
В. збла́жаны (неадуш.)
збла́жанага (адуш.)		 збла́жаную збла́жанае збла́жаныя (неадуш.)
збла́жаных (адуш.)
Т. збла́жаным збла́жанай
збла́жанаю		 збла́жаным збла́жанымі
М. збла́жаным збла́жанай збла́жаным збла́жаных

Крыніцы: piskunou2012.