вечавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вечавы́ |
вечава́я |
вечаво́е |
вечавы́я |
| Р. |
вечаво́га |
вечаво́й вечаво́е |
вечаво́га |
вечавы́х |
| Д. |
вечаво́му |
вечаво́й |
вечаво́му |
вечавы́м |
| В. |
вечавы́ (неадуш.) вечаво́га (адуш.) |
вечаву́ю |
вечаво́е |
вечавы́я (неадуш.) вечавы́х (адуш.) |
| Т. |
вечавы́м |
вечаво́й вечаво́ю |
вечавы́м |
вечавы́мі |
| М. |
вечавы́м |
вечаво́й |
вечавы́м |
вечавы́х |
Іншыя варыянты:
ве́чавы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́чар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́чар |
вечары́ ве́чары |
| Р. |
ве́чара |
вечаро́ў |
| Д. |
ве́чару |
вечара́м |
| В. |
ве́чар |
вечары́ ве́чары |
| Т. |
ве́чарам |
вечара́мі |
| М. |
ве́чары |
вечара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вечарава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вечарава́нне |
| Р. |
вечарава́ння |
| Д. |
вечарава́нню |
| В. |
вечарава́нне |
| Т. |
вечарава́ннем |
| М. |
вечарава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вечарава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вечару́ю |
вечару́ем |
| 2-я ас. |
вечару́еш |
вечару́еце |
| 3-я ас. |
вечару́е |
вечару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вечарава́ў |
вечарава́лі |
| ж. |
вечарава́ла |
| н. |
вечарава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вечару́й |
вечару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вечару́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ве́чарам
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ве́чарам |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вечарко́м
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вечарко́м |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
tsblm1996.
вечарні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вечарні́ца |
вечарні́цы |
| Р. |
вечарні́цы |
вечарні́ц |
| Д. |
вечарні́цы |
вечарні́цам |
| В. |
вечарні́цу |
вечарні́цы |
| Т. |
вечарні́цай вечарні́цаю |
вечарні́цамі |
| М. |
вечарні́цы |
вечарні́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
вечаро́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вечаро́вы |
вечаро́вая |
вечаро́вае |
вечаро́выя |
| Р. |
вечаро́вага |
вечаро́вай вечаро́вае |
вечаро́вага |
вечаро́вых |
| Д. |
вечаро́ваму |
вечаро́вай |
вечаро́ваму |
вечаро́вым |
| В. |
вечаро́вы (неадуш.) вечаро́вага (адуш.) |
вечаро́вую |
вечаро́вае |
вечаро́выя (неадуш.) вечаро́вых (адуш.) |
| Т. |
вечаро́вым |
вечаро́вай вечаро́ваю |
вечаро́вым |
вечаро́вымі |
| М. |
вечаро́вым |
вечаро́вай |
вечаро́вым |
вечаро́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вечаро́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вечаро́к |
вечаркі́ |
| Р. |
вечарка́ |
вечарко́ў |
| Д. |
вечарку́ |
вечарка́м |
| В. |
вечаро́к |
вечаркі́ |
| Т. |
вечарко́м |
вечарка́мі |
| М. |
вечарку́ |
вечарка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.