лэ́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лэ́паны |
лэ́паная |
лэ́панае |
лэ́паныя |
| Р. |
лэ́панага |
лэ́панай лэ́панае |
лэ́панага |
лэ́паных |
| Д. |
лэ́панаму |
лэ́панай |
лэ́панаму |
лэ́паным |
| В. |
лэ́паны лэ́панага |
лэ́паную |
лэ́панае |
лэ́паныя лэ́паных |
| Т. |
лэ́паным |
лэ́панай лэ́панаю |
лэ́паным |
лэ́панымі |
| М. |
лэ́паным |
лэ́панай |
лэ́паным |
лэ́паных |
Кароткая форма: лэ́пана.
Крыніцы:
dzsl2007.
лэ́паць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лэ́паю |
лэ́паем |
| 2-я ас. |
лэ́паеш |
лэ́паеце |
| 3-я ас. |
лэ́пае |
лэ́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
лэ́паў |
лэ́палі |
| ж. |
лэ́пала |
| н. |
лэ́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лэ́пай |
лэ́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лэ́паючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лэ́пнуць
‘схапіць рукамі, сцягнуць, скрасці што-небудзь; пляснуць, шлёпнуць, ударыць каго-небудзь, што-небудзь; раптоўна ўпасці’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лэ́пну |
лэ́пнем |
| 2-я ас. |
лэ́пнеш |
лэ́пнеце |
| 3-я ас. |
лэ́пне |
лэ́пнуць |
| Прошлы час |
| м. |
лэ́пнуў |
лэ́пнулі |
| ж. |
лэ́пнула |
| н. |
лэ́пнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лэ́пні |
лэ́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
лэ́пнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
лэпто́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лэпто́п |
лэпто́пы |
| Р. |
лэпто́па |
лэпто́паў |
| Д. |
лэпто́пу |
лэпто́пам |
| В. |
лэпто́п |
лэпто́пы |
| Т. |
лэпто́пам |
лэпто́памі |
| М. |
лэпто́пе |
лэпто́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
лэ́ўдзік
‘злодзей’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лэ́ўдзік |
лэ́ўдзікі |
| Р. |
лэ́ўдзіка |
лэ́ўдзікаў |
| Д. |
лэ́ўдзіку |
лэ́ўдзікам |
| В. |
лэ́ўдзіка |
лэ́ўдзікаў |
| Т. |
лэ́ўдзікам |
лэ́ўдзікамі |
| М. |
лэ́ўдзіку |
лэ́ўдзіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
лэ́ўдзіць
‘красці што-небудзь; займацца кражамі, быць злодзеем (без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лэ́ўджу |
лэ́ўдзім |
| 2-я ас. |
лэ́ўдзіш |
лэ́ўдзіце |
| 3-я ас. |
лэ́ўдзіць |
лэ́ўдзяць |
| Прошлы час |
| м. |
лэ́ўдзіў |
лэ́ўдзілі |
| ж. |
лэ́ўдзіла |
| н. |
лэ́ўдзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лэ́ўдзі |
лэ́ўдзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лэ́ўдзячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
лэ́ўт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лэ́ўт |
лэ́ўты |
| Р. |
лэ́ўта |
лэ́ўтаў |
| Д. |
лэ́ўту |
лэ́ўтам |
| В. |
лэ́ўт |
лэ́ўты |
| Т. |
лэ́ўтам |
лэ́ўтамі |
| М. |
лэ́ўце |
лэ́ўтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
лэ́ўтар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лэ́ўтар |
лэ́ўтары |
| Р. |
лэ́ўтара |
лэ́ўтараў |
| Д. |
лэ́ўтару |
лэ́ўтарам |
| В. |
лэ́ўтара |
лэ́ўтараў |
| Т. |
лэ́ўтарам |
лэ́ўтарамі |
| М. |
лэ́ўтару |
лэ́ўтарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
лю́ба
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| лю́ба |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.