зая́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зая́ўшчыца | зая́ўшчыцы | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыц | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыцам | |
| зая́ўшчыцу | зая́ўшчыц | |
| зая́ўшчыцай зая́ўшчыцаю |
зая́ўшчыцамі | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыцах |
Крыніцы:
зая́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зая́ўшчыца | зая́ўшчыцы | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыц | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыцам | |
| зая́ўшчыцу | зая́ўшчыц | |
| зая́ўшчыцай зая́ўшчыцаю |
зая́ўшчыцамі | |
| зая́ўшчыцы | зая́ўшчыцах |
Крыніцы:
заяхі́днічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| заяхі́днічаю | заяхі́днічаем | |
| заяхі́днічаеш | заяхі́днічаеце | |
| заяхі́днічае | заяхі́днічаюць | |
| Прошлы час | ||
| заяхі́днічаў | заяхі́днічалі | |
| заяхі́днічала | ||
| заяхі́днічала | ||
| Загадны лад | ||
| заяхі́днічай | заяхі́днічайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| заяхі́днічаўшы | ||
Крыніцы:
зая́хкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зая́хкаю | зая́хкаем | |
| зая́хкаеш | зая́хкаеце | |
| зая́хкае | зая́хкаюць | |
| Прошлы час | ||
| зая́хкаў | зая́хкалі | |
| зая́хкала | ||
| зая́хкала | ||
| Загадны лад | ||
| зая́хкай | зая́хкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зая́хкаўшы | ||
Крыніцы:
за́яц
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| за́яц | зайцы́ | |
| за́йца | зайцо́ў | |
| за́йцу | зайца́м | |
| за́йца | зайцо́ў | |
| за́йцам | зайца́мі | |
| за́йцы | зайца́х |
Крыніцы:
за́ячы
прыметнік, прыналежны
| за́ячы | за́ячая | за́ячае | за́ячыя | |
| за́ячага | за́ячай за́ячае |
за́ячага | за́ячых | |
| за́ячаму | за́ячай | за́ячаму | за́ячым | |
| за́ячы ( за́ячага ( |
за́ячую | за́ячае | за́ячыя ( за́ячых ( |
|
| за́ячым | за́ячай за́ячаю |
за́ячым | за́ячымі | |
| за́ячым | за́ячай | за́ячым | за́ячых | |
Крыніцы:
за́ячына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| за́ячына | |
| за́ячыны | |
| за́ячыне | |
| за́ячыну | |
| за́ячынай за́ячынаю |
|
| за́ячыне |
Крыніцы:
Заячэ́нне
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Заячэ́нне | |
| Заячэ́ння | |
| Заячэ́нню | |
| Заячэ́нне | |
| Заячэ́ннем | |
| Заячэ́нні |
зба́біцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зба́блюся | зба́бімся | |
| зба́бішся | зба́біцеся | |
| зба́біцца | зба́бяцца | |
| Прошлы час | ||
| зба́біўся | зба́біліся | |
| зба́білася | ||
| зба́білася | ||
| Загадны лад | ||
| зба́бся | зба́бцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зба́біўшыся | ||
Крыніцы:
збабо́ўчыць
‘выцяць, ударыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| збабо́ўчу | збабо́ўчым | |
| збабо́ўчыш | збабо́ўчыце | |
| збабо́ўчыць | збабо́ўчаць | |
| Прошлы час | ||
| збабо́ўчыў | збабо́ўчылі | |
| збабо́ўчыла | ||
| збабо́ўчыла | ||
| Загадны лад | ||
| збабо́ўчы | збабо́ўчыце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| збабо́ўчыўшы | ||
Крыніцы:
зба́бчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зба́бчуся | зба́бчымся | |
| зба́бчышся | зба́бчыцеся | |
| зба́бчыцца | зба́бчацца | |
| Прошлы час | ||
| зба́бчыўся | зба́бчыліся | |
| зба́бчылася | ||
| зба́бчылася | ||
| Загадны лад | ||
| зба́бчыся | зба́бчыцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зба́бчыўшыся | ||
Крыніцы: