адрыба́чыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрыба́чу |
адрыба́чым |
| 2-я ас. |
адрыба́чыш |
адрыба́чыце |
| 3-я ас. |
адрыба́чыць |
адрыба́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
адрыба́чыў |
адрыба́чылі |
| ж. |
адрыба́чыла |
| н. |
адрыба́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрыба́ч |
адрыба́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адрыба́чыўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
адрыва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адрыва́нне |
| Р. |
адрыва́ння |
| Д. |
адрыва́нню |
| В. |
адрыва́нне |
| Т. |
адрыва́ннем |
| М. |
адрыва́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адрыва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрыва́ны |
адрыва́ная |
адрыва́нае |
адрыва́ныя |
| Р. |
адрыва́нага |
адрыва́най адрыва́нае |
адрыва́нага |
адрыва́ных |
| Д. |
адрыва́наму |
адрыва́най |
адрыва́наму |
адрыва́ным |
| В. |
адрыва́ны (неадуш.) адрыва́нага (адуш.) |
адрыва́ную |
адрыва́нае |
адрыва́ныя (неадуш.) адрыва́ных (адуш.) |
| Т. |
адрыва́ным |
адрыва́най адрыва́наю |
адрыва́ным |
адрыва́нымі |
| М. |
адрыва́ным |
адрыва́най |
адрыва́ным |
адрыва́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адрыва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрыва́юся |
адрыва́емся |
| 2-я ас. |
адрыва́ешся |
адрыва́ецеся |
| 3-я ас. |
адрыва́ецца |
адрыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адрыва́ўся |
адрыва́ліся |
| ж. |
адрыва́лася |
| н. |
адрыва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрыва́йся |
адрыва́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адрыва́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адрыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрыва́ю |
адрыва́ем |
| 2-я ас. |
адрыва́еш |
адрыва́еце |
| 3-я ас. |
адрыва́е |
адрыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адрыва́ў |
адрыва́лі |
| ж. |
адрыва́ла |
| н. |
адрыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрыва́й |
адрыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адрыва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адры́вачна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адры́вачна |
- |
- |
адры́вачнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адры́вачнасць |
| Р. |
адры́вачнасці |
| Д. |
адры́вачнасці |
| В. |
адры́вачнасць |
| Т. |
адры́вачнасцю |
| М. |
адры́вачнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адры́вачны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адры́вачны |
адры́вачная |
адры́вачнае |
адры́вачныя |
| Р. |
адры́вачнага |
адры́вачнай адры́вачнае |
адры́вачнага |
адры́вачных |
| Д. |
адры́вачнаму |
адры́вачнай |
адры́вачнаму |
адры́вачным |
| В. |
адры́вачны |
адры́вачную |
адры́вачнае |
адры́вачныя |
| Т. |
адры́вачным |
адры́вачнай адры́вачнаю |
адры́вачным |
адры́вачнымі |
| М. |
адры́вачным |
адры́вачнай |
адры́вачным |
адры́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адры́віста
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адры́віста |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.