пако́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́ўны |
пако́ўная |
пако́ўнае |
пако́ўныя |
| Р. |
пако́ўнага |
пако́ўнай пако́ўнае |
пако́ўнага |
пако́ўных |
| Д. |
пако́ўнаму |
пако́ўнай |
пако́ўнаму |
пако́ўным |
| В. |
пако́ўны (неадуш.) пако́ўнага (адуш.) |
пако́ўную |
пако́ўнае |
пако́ўныя (неадуш.) пако́ўных (адуш.) |
| Т. |
пако́ўным |
пако́ўнай пако́ўнаю |
пако́ўным |
пако́ўнымі |
| М. |
пако́ўным |
пако́ўнай |
пако́ўным |
пако́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́ўшчык |
пако́ўшчыкі |
| Р. |
пако́ўшчыка |
пако́ўшчыкаў |
| Д. |
пако́ўшчыку |
пако́ўшчыкам |
| В. |
пако́ўшчыка |
пако́ўшчыкаў |
| Т. |
пако́ўшчыкам |
пако́ўшчыкамі |
| М. |
пако́ўшчыку |
пако́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́ўшчыца |
пако́ўшчыцы |
| Р. |
пако́ўшчыцы |
пако́ўшчыц |
| Д. |
пако́ўшчыцы |
пако́ўшчыцам |
| В. |
пако́ўшчыцу |
пако́ўшчыц |
| Т. |
пако́ўшчыцай пако́ўшчыцаю |
пако́ўшчыцамі |
| М. |
пако́ўшчыцы |
пако́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пако́хацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́хаюся |
пако́хаемся |
| 2-я ас. |
пако́хаешся |
пако́хаецеся |
| 3-я ас. |
пако́хаецца |
пако́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́хаўся |
пако́халіся |
| ж. |
пако́халася |
| н. |
пако́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́хайся |
пако́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́хаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́хаць
‘пакахаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́хаю |
пако́хаем |
| 2-я ас. |
пако́хаеш |
пако́хаеце |
| 3-я ас. |
пако́хае |
пако́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пако́хаў |
пако́халі |
| ж. |
пако́хала |
| н. |
пако́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́хай |
пако́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́хаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пако́ціна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пако́ціна |
| Р. |
Пако́ціна |
| Д. |
Пако́ціну |
| В. |
Пако́ціна |
| Т. |
Пако́цінам |
| М. |
Пако́ціне |
пако́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́чаны |
пако́чаная |
пако́чанае |
пако́чаныя |
| Р. |
пако́чанага |
пако́чанай пако́чанае |
пако́чанага |
пако́чаных |
| Д. |
пако́чанаму |
пако́чанай |
пако́чанаму |
пако́чаным |
| В. |
пако́чаны (неадуш.) пако́чанага (адуш.) |
пако́чаную |
пако́чанае |
пако́чаныя (неадуш.) пако́чаных (адуш.) |
| Т. |
пако́чаным |
пако́чанай пако́чанаю |
пако́чаным |
пако́чанымі |
| М. |
пако́чаным |
пако́чанай |
пако́чаным |
пако́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пако́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́чаны |
пако́чаная |
пако́чанае |
пако́чаныя |
| Р. |
пако́чанага |
пако́чанай пако́чанае |
пако́чанага |
пако́чаных |
| Д. |
пако́чанаму |
пако́чанай |
пако́чанаму |
пако́чаным |
| В. |
пако́чаны (неадуш.) пако́чанага (адуш.) |
пако́чаную |
пако́чанае |
пако́чаныя (неадуш.) пако́чаных (адуш.) |
| Т. |
пако́чаным |
пако́чанай пако́чанаю |
пако́чаным |
пако́чанымі |
| М. |
пако́чаным |
пако́чанай |
пако́чаным |
пако́чаных |
Кароткая форма: пако́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пако́ша
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́ша |
пако́шы |
| Р. |
пако́шы |
пако́ш |
| Д. |
пако́шы |
пако́шам |
| В. |
пако́шу |
пако́шы |
| Т. |
пако́шай пако́шаю |
пако́шамі |
| М. |
пако́шы |
пако́шах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.