адро́знівальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́знівальны |
адро́знівальная |
адро́знівальнае |
адро́знівальныя |
| Р. |
адро́знівальнага |
адро́знівальнай адро́знівальнае |
адро́знівальнага |
адро́знівальных |
| Д. |
адро́знівальнаму |
адро́знівальнай |
адро́знівальнаму |
адро́знівальным |
| В. |
адро́знівальны (неадуш.) адро́знівальнага (адуш.) |
адро́знівальную |
адро́знівальнае |
адро́знівальныя (неадуш.) адро́знівальных (адуш.) |
| Т. |
адро́знівальным |
адро́знівальнай адро́знівальнаю |
адро́знівальным |
адро́знівальнымі |
| М. |
адро́знівальным |
адро́знівальнай |
адро́знівальным |
адро́знівальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адро́зніванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адро́зніванне |
| Р. |
адро́знівання |
| Д. |
адро́зніванню |
| В. |
адро́зніванне |
| Т. |
адро́зніваннем |
| М. |
адро́зніванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
адро́знівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адро́зніваюся |
адро́зніваемся |
| 2-я ас. |
адро́зніваешся |
адро́зніваецеся |
| 3-я ас. |
адро́зніваецца |
адро́зніваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адро́зніваўся |
адро́зніваліся |
| ж. |
адро́знівалася |
| н. |
адро́знівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адро́знівайся |
адро́знівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адро́зніваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́зніваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адро́зніваю |
адро́зніваем |
| 2-я ас. |
адро́зніваеш |
адро́зніваеце |
| 3-я ас. |
адро́знівае |
адро́зніваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адро́зніваў |
адро́знівалі |
| ж. |
адро́знівала |
| н. |
адро́знівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адро́знівай |
адро́знівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адро́зніваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́зніваючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́зніваючы |
адро́зніваючая |
адро́зніваючае |
адро́зніваючыя |
| Р. |
адро́зніваючага |
адро́зніваючай адро́зніваючае |
адро́зніваючага |
адро́зніваючых |
| Д. |
адро́зніваючаму |
адро́зніваючай |
адро́зніваючаму |
адро́зніваючым |
| В. |
адро́зніваючы адро́зніваючага |
адро́зніваючую |
адро́зніваючае |
адро́зніваючыя |
| Т. |
адро́зніваючым |
адро́зніваючай адро́зніваючаю |
адро́зніваючым |
адро́зніваючымі |
| М. |
адро́зніваючым |
адро́зніваючай |
адро́зніваючым |
адро́зніваючых |
адро́знік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́знік |
адро́знікі |
| Р. |
адро́зніка |
адро́знікаў |
| Д. |
адро́зніку |
адро́знікам |
| В. |
адро́знік |
адро́знікі |
| Т. |
адро́знікам |
адро́знікамі |
| М. |
адро́зніку |
адро́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адро́зніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адро́зню |
адро́знім |
| 2-я ас. |
адро́зніш |
адро́зніце |
| 3-я ас. |
адро́зніць |
адро́зняць |
| Прошлы час |
| м. |
адро́зніў |
адро́знілі |
| ж. |
адро́зніла |
| н. |
адро́зніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адро́зні |
адро́зніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адро́зніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́зны |
адро́зная |
адро́знае |
адро́зныя |
| Р. |
адро́знага |
адро́знай адро́знае |
адро́знага |
адро́зных |
| Д. |
адро́знаму |
адро́знай |
адро́знаму |
адро́зным |
| В. |
адро́зны (неадуш.) адро́знага (адуш.) |
адро́зную |
адро́знае |
адро́зныя (неадуш.) адро́зных (адуш.) |
| Т. |
адро́зным |
адро́знай адро́знаю |
адро́зным |
адро́знымі |
| М. |
адро́зным |
адро́знай |
адро́зным |
адро́зных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.