Verbum

анлайнавы слоўнік

узнаро́к

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
узнаро́к	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

узнасі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

узнаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узнаўле́нча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
узнаўле́нча	-	-

узнаўле́нчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	узнаўле́нчы	узнаўле́нчая	узнаўле́нчае	узнаўле́нчыя
Р.	узнаўле́нчага	узнаўле́нчай узнаўле́нчае	узнаўле́нчага	узнаўле́нчых
Д.	узнаўле́нчаму	узнаўле́нчай	узнаўле́нчаму	узнаўле́нчым
В.	узнаўле́нчы (неадуш.) узнаўле́нчага (адуш.)	узнаўле́нчую	узнаўле́нчае	узнаўле́нчыя (неадуш.) узнаўле́нчых (адуш.)
Т.	узнаўле́нчым	узнаўле́нчай узнаўле́нчаю	узнаўле́нчым	узнаўле́нчымі
М.	узнаўле́нчым	узнаўле́нчай	узнаўле́нчым	узнаўле́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узнаўля́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
узнаўля́льна	-	-

узнаўля́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

узнаўля́льнік

‘чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узнаўля́льнік

‘рэчыва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узнаўля́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	узнаўля́льніца	узнаўля́льніцы
Р.	узнаўля́льніцы	узнаўля́льніц
Д.	узнаўля́льніцы	узнаўля́льніцам
В.	узнаўля́льніцу	узнаўля́льніц
Т.	узнаўля́льніцай узнаўля́льніцаю	узнаўля́льніцамі
М.	узнаўля́льніцы	узнаўля́льніцах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.