дазна́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дазна́чу |
дазна́чым |
| 2-я ас. |
дазна́чыш |
дазна́чыце |
| 3-я ас. |
дазна́чыць |
дазна́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
дазна́чыў |
дазна́чылі |
| ж. |
дазна́чыла |
| н. |
дазна́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дазна́ч |
дазна́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дазна́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дазо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́р |
дазо́ры |
| Р. |
дазо́ру |
дазо́раў |
| Д. |
дазо́ру |
дазо́рам |
| В. |
дазо́р |
дазо́ры |
| Т. |
дазо́рам |
дазо́рамі |
| М. |
дазо́ры |
дазо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рац |
дазо́рцы |
| Р. |
дазо́рца |
дазо́рцаў |
| Д. |
дазо́рцу |
дазо́рцам |
| В. |
дазо́рца |
дазо́рцаў |
| Т. |
дазо́рцам |
дазо́рцамі |
| М. |
дазо́рцу |
дазо́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рнік |
дазо́рнікі |
| Р. |
дазо́рніка |
дазо́рнікаў |
| Д. |
дазо́рніку |
дазо́рнікам |
| В. |
дазо́рніка |
дазо́рнікаў |
| Т. |
дазо́рнікам |
дазо́рнікамі |
| М. |
дазо́рніку |
дазо́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дазо́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рніца |
дазо́рніцы |
| Р. |
дазо́рніцы |
дазо́рніц |
| Д. |
дазо́рніцы |
дазо́рніцам |
| В. |
дазо́рніцу |
дазо́рніц |
| Т. |
дазо́рніцай дазо́рніцаю |
дазо́рніцамі |
| М. |
дазо́рніцы |
дазо́рніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дазо́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дазо́рны |
дазо́рная |
дазо́рнае |
дазо́рныя |
| Р. |
дазо́рнага |
дазо́рнай дазо́рнае |
дазо́рнага |
дазо́рных |
| Д. |
дазо́рнаму |
дазо́рнай |
дазо́рнаму |
дазо́рным |
| В. |
дазо́рны (неадуш.) дазо́рнага (адуш.) |
дазо́рную |
дазо́рнае |
дазо́рныя (неадуш.) дазо́рных (адуш.) |
| Т. |
дазо́рным |
дазо́рнай дазо́рнаю |
дазо́рным |
дазо́рнымі |
| М. |
дазо́рным |
дазо́рнай |
дазо́рным |
дазо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
дазо́рны |
дазо́рныя |
| Р. |
дазо́рнага |
дазо́рных |
| Д. |
дазо́рнаму |
дазо́рным |
| В. |
дазо́рнага |
дазо́рных |
| Т. |
дазо́рным |
дазо́рнымі |
| М. |
дазо́рным |
дазо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дазо́рца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дазо́рца |
дазо́рцы |
| Р. |
дазо́рцы |
дазо́рцаў |
| Д. |
дазо́рцу |
дазо́рцам |
| В. |
дазо́рцу |
дазо́рцаў |
| Т. |
дазо́рцам |
дазо́рцамі |
| М. |
дазо́рцы |
дазо́рцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дазо́рчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дазо́рчы |
дазо́рчая |
дазо́рчае |
дазо́рчыя |
| Р. |
дазо́рчага |
дазо́рчай дазо́рчае |
дазо́рчага |
дазо́рчых |
| Д. |
дазо́рчаму |
дазо́рчай |
дазо́рчаму |
дазо́рчым |
| В. |
дазо́рчы (неадуш.) дазо́рчага (адуш.) |
дазо́рчую |
дазо́рчае |
дазо́рчыя (неадуш.) дазо́рчых (адуш.) |
| Т. |
дазо́рчым |
дазо́рчай дазо́рчаю |
дазо́рчым |
дазо́рчымі |
| М. |
дазо́рчым |
дазо́рчай |
дазо́рчым |
дазо́рчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.