зашпурге́ліць
‘неахайна закінуць што-небудзь куды-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашпурге́лю |
зашпурге́лім |
| 2-я ас. |
зашпурге́ліш |
зашпурге́ліце |
| 3-я ас. |
зашпурге́ліць |
зашпурге́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
зашпурге́ліў |
зашпурге́лілі |
| ж. |
зашпурге́ліла |
| н. |
зашпурге́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашпурге́ль |
зашпурге́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашпурге́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зашпурля́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашпурля́ю |
зашпурля́ем |
| 2-я ас. |
зашпурля́еш |
зашпурля́еце |
| 3-я ас. |
зашпурля́е |
зашпурля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зашпурля́ў |
зашпурля́лі |
| ж. |
зашпурля́ла |
| н. |
зашпурля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашпурля́й |
зашпурля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашпурля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зашпурну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зашпурну́ты |
зашпурну́тая |
зашпурну́тае |
зашпурну́тыя |
| Р. |
зашпурну́тага |
зашпурну́тай зашпурну́тае |
зашпурну́тага |
зашпурну́тых |
| Д. |
зашпурну́таму |
зашпурну́тай |
зашпурну́таму |
зашпурну́тым |
| В. |
зашпурну́ты (неадуш.) зашпурну́тага (адуш.) |
зашпурну́тую |
зашпурну́тае |
зашпурну́тыя (неадуш.) зашпурну́тых (адуш.) |
| Т. |
зашпурну́тым |
зашпурну́тай зашпурну́таю |
зашпурну́тым |
зашпурну́тымі |
| М. |
зашпурну́тым |
зашпурну́тай |
зашпурну́тым |
зашпурну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зашпурну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зашпурну́ты |
зашпурну́тая |
зашпурну́тае |
зашпурну́тыя |
| Р. |
зашпурну́тага |
зашпурну́тай зашпурну́тае |
зашпурну́тага |
зашпурну́тых |
| Д. |
зашпурну́таму |
зашпурну́тай |
зашпурну́таму |
зашпурну́тым |
| В. |
зашпурну́ты (неадуш.) зашпурну́тага (адуш.) |
зашпурну́тую |
зашпурну́тае |
зашпурну́тыя (неадуш.) зашпурну́тых (адуш.) |
| Т. |
зашпурну́тым |
зашпурну́тай зашпурну́таю |
зашпурну́тым |
зашпурну́тымі |
| М. |
зашпурну́тым |
зашпурну́тай |
зашпурну́тым |
зашпурну́тых |
Кароткая форма: зашпурну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зашпурну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашпурну́ |
зашпурнё́м |
| 2-я ас. |
зашпурне́ш |
зашпурняце́ |
| 3-я ас. |
зашпурне́ |
зашпурну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зашпурну́ў |
зашпурну́лі |
| ж. |
зашпурну́ла |
| н. |
зашпурну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашпурні́ |
зашпурні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашпурну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зашрубава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зашрубава́нне |
| Р. |
зашрубава́ння |
| Д. |
зашрубава́нню |
| В. |
зашрубава́нне |
| Т. |
зашрубава́ннем |
| М. |
зашрубава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зашрубава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зашрубава́ны |
зашрубава́ная |
зашрубава́нае |
зашрубава́ныя |
| Р. |
зашрубава́нага |
зашрубава́най зашрубава́нае |
зашрубава́нага |
зашрубава́ных |
| Д. |
зашрубава́наму |
зашрубава́най |
зашрубава́наму |
зашрубава́ным |
| В. |
зашрубава́ны (неадуш.) зашрубава́нага (адуш.) |
зашрубава́ную |
зашрубава́нае |
зашрубава́ныя (неадуш.) зашрубава́ных (адуш.) |
| Т. |
зашрубава́ным |
зашрубава́най зашрубава́наю |
зашрубава́ным |
зашрубава́нымі |
| М. |
зашрубава́ным |
зашрубава́най |
зашрубава́ным |
зашрубава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зашрубава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зашрубава́ны |
зашрубава́ная |
зашрубава́нае |
зашрубава́ныя |
| Р. |
зашрубава́нага |
зашрубава́най зашрубава́нае |
зашрубава́нага |
зашрубава́ных |
| Д. |
зашрубава́наму |
зашрубава́най |
зашрубава́наму |
зашрубава́ным |
| В. |
зашрубава́ны (неадуш.) зашрубава́нага (адуш.) |
зашрубава́ную |
зашрубава́нае |
зашрубава́ныя (неадуш.) зашрубава́ных (адуш.) |
| Т. |
зашрубава́ным |
зашрубава́най зашрубава́наю |
зашрубава́ным |
зашрубава́нымі |
| М. |
зашрубава́ным |
зашрубава́най |
зашрубава́ным |
зашрубава́ных |
Кароткая форма: зашрубава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зашрубава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зашрубу́ецца |
зашрубу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зашрубава́ўся |
зашрубава́ліся |
| ж. |
зашрубава́лася |
| н. |
зашрубава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зашрубава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашрубу́ю |
зашрубу́ем |
| 2-я ас. |
зашрубу́еш |
зашрубу́еце |
| 3-я ас. |
зашрубу́е |
зашрубу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зашрубава́ў |
зашрубава́лі |
| ж. |
зашрубава́ла |
| н. |
зашрубава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашрубу́й |
зашрубу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашрубава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.