зашрубава́ны
прыметнік, адносны
| зашрубава́ны | зашрубава́ная | зашрубава́нае | зашрубава́ныя | |
| зашрубава́нага | зашрубава́най зашрубава́нае |
зашрубава́нага | зашрубава́ных | |
| зашрубава́наму | зашрубава́най | зашрубава́наму | зашрубава́ным | |
| зашрубава́ны ( зашрубава́нага ( |
зашрубава́ную | зашрубава́нае | зашрубава́ныя ( зашрубава́ных ( |
|
| зашрубава́ным | зашрубава́най зашрубава́наю |
зашрубава́ным | зашрубава́нымі | |
| зашрубава́ным | зашрубава́най | зашрубава́ным | зашрубава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)