прысу́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысу́д |
прысу́ды |
| Р. |
прысу́ду |
прысу́даў |
| Д. |
прысу́ду |
прысу́дам |
| В. |
прысу́д |
прысу́ды |
| Т. |
прысу́дам |
прысу́дамі |
| М. |
прысу́дзе |
прысу́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысу́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысу́джаны |
прысу́джаная |
прысу́джанае |
прысу́джаныя |
| Р. |
прысу́джанага |
прысу́джанай
прысу́джанае |
прысу́джанага |
прысу́джаных |
| Д. |
прысу́джанаму |
прысу́джанай |
прысу́джанаму |
прысу́джаным |
| В. |
прысу́джаны (неадуш.)
прысу́джанага (адуш.) |
прысу́джаную |
прысу́джанае |
прысу́джаныя (неадуш.)
прысу́джаных (адуш.) |
| Т. |
прысу́джаным |
прысу́джанай
прысу́джанаю |
прысу́джаным |
прысу́джанымі |
| М. |
прысу́джаным |
прысу́джанай |
прысу́джаным |
прысу́джаных |
Кароткая форма: прысу́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысуджа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысуджа́ецца |
прысуджа́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысуджа́ўся |
прысуджа́ліся |
| ж. |
прысуджа́лася |
| н. |
прысуджа́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысуджа́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысуджа́ю |
прысуджа́ем |
| 2-я ас. |
прысуджа́еш |
прысуджа́еце |
| 3-я ас. |
прысуджа́е |
прысуджа́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысуджа́ў |
прысуджа́лі |
| ж. |
прысуджа́ла |
| н. |
прысуджа́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысуджа́й |
прысуджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прысуджа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́джвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысу́джваецца |
прысу́джваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысу́джваўся |
прысу́джваліся |
| ж. |
прысу́джвалася |
| н. |
прысу́джвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысу́джваю |
прысу́джваем |
| 2-я ас. |
прысу́джваеш |
прысу́джваеце |
| 3-я ас. |
прысу́джвае |
прысу́джваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысу́джваў |
прысу́джвалі |
| ж. |
прысу́джвала |
| н. |
прысу́джвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысу́джвай |
прысу́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прысу́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысуджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысуджэ́нне |
| Р. |
прысуджэ́ння |
| Д. |
прысуджэ́нню |
| В. |
прысуджэ́нне |
| Т. |
прысуджэ́ннем |
| М. |
прысуджэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысудзі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысуджу́ |
прысу́дзім |
| 2-я ас. |
прысу́дзіш |
прысу́дзіце |
| 3-я ас. |
прысу́дзіць |
прысу́дзяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысудзі́ў |
прысудзі́лі |
| ж. |
прысудзі́ла |
| н. |
прысудзі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысудзі́ |
прысудзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прысудзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.