прысу́джаны
прыметнік, адносны
| прысу́джаны | прысу́джаная | прысу́джанае | прысу́джаныя | |
| прысу́джанага | прысу́джанай прысу́джанае |
прысу́джанага | прысу́джаных | |
| прысу́джанаму | прысу́джанай | прысу́джанаму | прысу́джаным | |
| прысу́джаны ( прысу́джанага ( |
прысу́джаную | прысу́джанае | прысу́джаныя ( прысу́джаных ( |
|
| прысу́джаным | прысу́джанай прысу́джанаю |
прысу́джаным | прысу́джанымі | |
| прысу́джаным | прысу́джанай | прысу́джаным | прысу́джаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)