прысубстанты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысубстанты́ўны прысубстанты́ўная прысубстанты́ўнае прысубстанты́ўныя
Р. прысубстанты́ўнага прысубстанты́ўнай
прысубстанты́ўнае		 прысубстанты́ўнага прысубстанты́ўных
Д. прысубстанты́ўнаму прысубстанты́ўнай прысубстанты́ўнаму прысубстанты́ўным
В. прысубстанты́ўны (неадуш.)
прысубстанты́ўнага (адуш.)		 прысубстанты́ўную прысубстанты́ўнае прысубстанты́ўныя (неадуш.)
прысубстанты́ўных (адуш.)
Т. прысубстанты́ўным прысубстанты́ўнай
прысубстанты́ўнаю		 прысубстанты́ўным прысубстанты́ўнымі
М. прысубстанты́ўным прысубстанты́ўнай прысубстанты́ўным прысубстанты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)