вы́скнараны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́скнараны |
вы́скнараная |
вы́скнаранае |
вы́скнараныя |
| Р. |
вы́скнаранага |
вы́скнаранай вы́скнаранае |
вы́скнаранага |
вы́скнараных |
| Д. |
вы́скнаранаму |
вы́скнаранай |
вы́скнаранаму |
вы́скнараным |
| В. |
вы́скнараны (неадуш.) вы́скнаранага (адуш.) |
вы́скнараную |
вы́скнаранае |
вы́скнараныя (неадуш.) вы́скнараных (адуш.) |
| Т. |
вы́скнараным |
вы́скнаранай вы́скнаранаю |
вы́скнараным |
вы́скнаранымі |
| М. |
вы́скнараным |
вы́скнаранай |
вы́скнараным |
вы́скнараных |
Крыніцы:
piskunou2012.
выскна́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выскна́рванне |
| Р. |
выскна́рвання |
| Д. |
выскна́рванню |
| В. |
выскна́рванне |
| Т. |
выскна́рваннем |
| М. |
выскна́рванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
выскна́рваць
‘выпрошваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выскна́рваю |
выскна́рваем |
| 2-я ас. |
выскна́рваеш |
выскна́рваеце |
| 3-я ас. |
выскна́рвае |
выскна́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выскна́рваў |
выскна́рвалі |
| ж. |
выскна́рвала |
| н. |
выскна́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выскна́рвай |
выскна́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выскна́рваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́скнарыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́скнару |
вы́скнарым |
| 2-я ас. |
вы́скнарыш |
вы́скнарыце |
| 3-я ас. |
вы́скнарыць |
вы́скнараць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́скнарыў |
вы́скнарылі |
| ж. |
вы́скнарыла |
| н. |
вы́скнарыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́скнарыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выско́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выско́бліванне |
| Р. |
выско́блівання |
| Д. |
выско́бліванню |
| В. |
выско́бліванне |
| Т. |
выско́бліваннем |
| М. |
выско́бліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
выско́блівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выско́бліваецца |
выско́бліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выско́бліваўся |
выско́бліваліся |
| ж. |
выско́блівалася |
| н. |
выско́блівалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выско́бліваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
выско́бліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выско́бліваю |
выско́бліваем |
| 2-я ас. |
выско́бліваеш |
выско́бліваеце |
| 3-я ас. |
выско́блівае |
выско́бліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выско́бліваў |
выско́блівалі |
| ж. |
выско́блівала |
| н. |
выско́блівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выско́блівай |
выско́блівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выско́бліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выско́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выско́кванне |
| Р. |
выско́квання |
| Д. |
выско́кванню |
| В. |
выско́кванне |
| Т. |
выско́кваннем |
| М. |
выско́кванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выско́кваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выско́кваю |
выско́кваем |
| 2-я ас. |
выско́кваеш |
выско́кваеце |
| 3-я ас. |
выско́квае |
выско́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выско́кваў |
выско́квалі |
| ж. |
выско́квала |
| н. |
выско́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выско́квай |
выско́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выско́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́скрабак
‘булачка, спечаная з рэштак цеста’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́скрабак |
вы́скрабкі |
| Р. |
вы́скрабка |
вы́скрабкаў |
| Д. |
вы́скрабку |
вы́скрабкам |
| В. |
вы́скрабак |
вы́скрабкі |
| Т. |
вы́скрабкам |
вы́скрабкамі |
| М. |
вы́скрабку |
вы́скрабках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.