акульба́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акульба́чу |
акульба́чым |
| 2-я ас. |
акульба́чыш |
акульба́чыце |
| 3-я ас. |
акульба́чыць |
акульба́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
акульба́чыў |
акульба́чылі |
| ж. |
акульба́чыла |
| н. |
акульба́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
акульба́ч |
акульба́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
акульба́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аку́льтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аку́льтны |
аку́льтная |
аку́льтнае |
аку́льтныя |
| Р. |
аку́льтнага |
аку́льтнай аку́льтнае |
аку́льтнага |
аку́льтных |
| Д. |
аку́льтнаму |
аку́льтнай |
аку́льтнаму |
аку́льтным |
| В. |
аку́льтны (неадуш.) аку́льтнага (адуш.) |
аку́льтную |
аку́льтнае |
аку́льтныя (неадуш.) аку́льтных (адуш.) |
| Т. |
аку́льтным |
аку́льтнай аку́льтнаю |
аку́льтным |
аку́льтнымі |
| М. |
аку́льтным |
аку́льтнай |
аку́льтным |
аку́льтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
акульту́рана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| акульту́рана |
- |
- |
акульту́ранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
акульту́ранасць |
| Р. |
акульту́ранасці |
| Д. |
акульту́ранасці |
| В. |
акульту́ранасць |
| Т. |
акульту́ранасцю |
| М. |
акульту́ранасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
акульту́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акульту́раны |
акульту́раная |
акульту́ранае |
акульту́раныя |
| Р. |
акульту́ранага |
акульту́ранай акульту́ранае |
акульту́ранага |
акульту́раных |
| Д. |
акульту́ранаму |
акульту́ранай |
акульту́ранаму |
акульту́раным |
| В. |
акульту́раны (неадуш.) акульту́ранага (адуш.) |
акульту́раную |
акульту́ранае |
акульту́раныя (неадуш.) акульту́раных (адуш.) |
| Т. |
акульту́раным |
акульту́ранай акульту́ранаю |
акульту́раным |
акульту́ранымі |
| М. |
акульту́раным |
акульту́ранай |
акульту́раным |
акульту́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
акульту́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акульту́раны |
акульту́раная |
акульту́ранае |
акульту́раныя |
| Р. |
акульту́ранага |
акульту́ранай акульту́ранае |
акульту́ранага |
акульту́раных |
| Д. |
акульту́ранаму |
акульту́ранай |
акульту́ранаму |
акульту́раным |
| В. |
акульту́раны (неадуш.) акульту́ранага (адуш.) |
акульту́раную |
акульту́ранае |
акульту́раныя (неадуш.) акульту́раных (адуш.) |
| Т. |
акульту́раным |
акульту́ранай акульту́ранаю |
акульту́раным |
акульту́ранымі |
| М. |
акульту́раным |
акульту́ранай |
акульту́раным |
акульту́раных |
Кароткая форма: акульту́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
акульту́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
акульту́рванне |
| Р. |
акульту́рвання |
| Д. |
акульту́рванню |
| В. |
акульту́рванне |
| Т. |
акульту́рваннем |
| М. |
акульту́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
акульту́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
акульту́рваецца |
акульту́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
акульту́рваўся |
акульту́рваліся |
| ж. |
акульту́рвалася |
| н. |
акульту́рвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.