урадзі́цца сов.
1. (об урожае) уроди́ться;
2. разг. уроди́ться; роди́ться;
такі́м ён ужо́ ўрадзі́ўся — таки́м он уже́ уроди́лся (роди́лся)
урадзі́ць сов. (об урожае) уроди́ть;
◊ не ўрадзі́ў мак — перабу́дзем і так — погов. не роди́л мак — перебу́дем и так
урадлі́васць ж.
1. плодоро́дность, плодоро́дие ср.;
2. урожа́йность;
1, 2 см. урадлі́вы
урадлі́вы
1. плодоро́дный;
~вая гле́ба — плодоро́дная по́чва;
2. урожа́йный; хлеборо́дный;
у. год — урожа́йный (хлеборо́дный) год
ура́днік м., уст. уря́дник
ура́дніцкі уст. уря́дничий
уража́льнасць ж. впечатля́емость
уража́льны прил. впечатля́ющий
ура́жанне ср., в разн. знач. впечатле́ние;
пе́ршыя ўра́жанні — пе́рвые впечатле́ния;
мо́цнае ўра́жанне — си́льное впечатле́ние;
дзялі́цца ўра́жаннямі — дели́ться впечатле́ниями;
◊ рабі́ць у. — производи́ть впечатле́ние
ура́жаны
1. поражённый, взволно́ванный; потрясённый;
2. оскорблённый, заде́тый;
1, 2 см. ура́зіць