укараня́цца несов.
1. с.-х. укореня́ться;
2. перен. укореня́ться, внедря́ться;
3. страд. укореня́ться; внедря́ться; насажда́ться; см. укараня́ць
укараня́ць несов.
1. с.-х. укореня́ть;
2. перен. укореня́ть, внедря́ть; (распространять — ещё) насажда́ть; см. укарані́ць 2
укараці́цца сов. укороти́ться
укараці́ць сов. укороти́ть;
◊ у. язы́к — (каму) укороти́ть язы́к (кому)
укарачэ́нне ср. укороче́ние
укармі́цца сов. откорми́ться, отъе́сться
укармі́ць сов.
1. откорми́ть, упита́ть;
у. парася́ да свя́та — откорми́ть поросёнка к пра́зднику;
2. разг. прокорми́ть;
у. жывёлу — прокорми́ть скот
укаро́чванне ср. укора́чивание
укаро́чвацца несов., возвр., страд. укора́чиваться