Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

узва́жыць сов.

1. прям., перен. взве́сить;

у. на руцэ́ кава́лак руды́ — взве́сить на руке́ кусо́к руды́;

у. усе́ акалі́чнасці — взве́сить все обстоя́тельства;

2. приподня́ть рычаго́м;

у. бервяно́ — приподня́ть рычаго́м бревно́

узвалака́нне ср., разг.

1. взвола́кивание, вста́скивание, вта́скивание;

2. напя́ливание;

1, 2 см. узвалака́ць

узвалака́цца несов., разг.

1. (с трудом всходить наверх) вста́скиваться, вта́скиваться;

2. с трудо́м встава́ть, поднима́ться; см. узвалачы́ся 2;

3. страд. взвола́киваться, вста́скиваться, вта́скиваться; с трудо́м надева́ться; напя́ливаться; см. узвалака́ць

узвалака́ць несов., разг.

1. (волоча, поднимать наверх) взвола́кивать, вста́скивать, вта́скивать;

2. с трудо́м надева́ть, напя́ливать

узвала́кванне ср., см. узвалака́нне

узвала́квацца несов., см. узвалака́цца

узвала́кваць несов., см. узвалака́ць

узвалачы́ сов., разг.

1. (волоча, поднять наверх) взволо́чь, встащи́ть, втащи́ть;

2. с трудо́м наде́ть, напя́лить

узвалачы́ся сов., разг.

1. (с трудом взойти наверх) встащи́ться, втащи́ться;

2. с трудо́м встать, подня́ться;

тры дні праляжа́ў, а сёння ўзвало́кся — три дня пролежа́л, а сего́дня подня́лся

узва́лены в разн. знач. взва́ленный; см. узвалі́ць