ужы́цца сов.
1. ужи́ться;
з гэ́тым чалаве́кам ве́льмі ця́жка ўжы́цца — с э́тим челове́ком о́чень тру́дно ужи́ться;
2. (свыкнуться, освоиться) вжи́ться;
у. ў но́вую атмасфе́ру — вжи́ться в но́вую атмосфе́ру;
у. ў во́браз — вжи́ться в о́браз
ужы́ць I сов. смочь жить, ужи́ться;
хі́ба тут ужыве́ш? — ра́зве тут смо́жешь ужи́ться?;
там ніхто́ не ўжыве́ — там никто́ не смо́жет жить
ужы́ць II сов. употреби́ть, испо́льзовать; примени́ть;
у. но́вы ме́тад — употреби́ть (испо́льзовать) но́вый ме́тод;
я не ве́даў, на што ўжыць гро́шы — я не знал, на что употреби́ть де́ньги;
у. вы́раз — употреби́ть выраже́ние
узабра́цца сов. (войти, забраться наверх) взобра́ться, вскара́бкаться, взгромозди́ться
узагна́ны разг.
1. по́днятый; вспу́гнутый;
2. за́гнанный;
3. наса́женный;
1-3 см. узагна́ць
узагна́ць сов., разг.
1. (заставить подняться) подня́ть; (зверя, птицу — ещё) вспугну́ть;
2. (на что-л.) загна́ть;
у. ката́ на дрэ́ва — загна́ть ко́шку на де́рево;
3. (плотно надеть на что-л.) насади́ть;
у. абручы́ на бо́чку — насади́ть о́бручи на бо́чку
уза́д нареч. взад;
◊ у. і ўпе́рад — взад и вперёд;
ні ўзад ні ўпе́рад — ни взад ни вперёд
узадзьму́ты взду́тый; см. узадзьму́ць
узадра́ны взло́манный; ото́дранный; см. узадра́ць 1
узадра́цца сов.
1. (оторвавшись, подняться) взлома́ться; отодра́ться;
2. разг. (рано проснувшись) встать, подня́ться