угрэ́бці сов.
1. загрести́;
у. сало́му ў хлеў — загрести́ соло́му в хлев;
2. разг. (захватить) загрести́, заграба́стать
угрэ́ты разг.
1. нагре́тый; прогре́тый; согре́тый;
2. упа́ренный;
1, 2 см. угрэ́ць 1, 3
угрэ́цца сов., разг.
1. согре́ться, угре́ться;
ру́кі крыху́ ўгрэ́ліся — ру́ки немно́го согре́лись;
2. (утомиться) упа́риться;
конь угрэ́ўся — ло́шадь упа́рилась
угрэ́ць сов., разг.
1. смочь нагре́ть; прогре́ть, согре́ть;
каб у. гэ́ту печ, трэ́ба шмат дроў — что́бы смочь нагре́ть (согре́ть, прогре́ть) э́ту печь, на́до мно́го дров;
2. пригре́ть;
яшчэ́ со́нца до́бра не ўгрэ́ла — ещё со́лнце хорошо́ не пригре́ло;
3. (утомить) упа́рить;
у. каня́ — упа́рить ло́шадь
удава́ ж. вдова́;
◊ саламя́ная ўдава́ — соло́менная вдова́
уда́вавыя сущ., мн., зоол. уда́вовые
удава́цца I несов.
1. в разн. знач. удава́ться;
2. (в кого-л.) удава́ться, урожда́ться, выдава́ться;
1, 2 см. уда́цца I
удава́цца II несов., прям., перен. вдава́ться; см. уда́цца II
удава́ць несов., разг. (каго)
1. выдава́ть; доноси́ть (на кого); см. уда́ць;
2. каго (принимать вид) прики́дываться (кем)
удаве́ц (род. удаўца́) м. вдове́ц;
◊ саламя́ны ўдаве́ц — соло́менный вдове́ц
удаве́ць несов. вдове́ть; вдо́вствовать