Verbum

супыні́ць сов., см. спыні́ць

супыня́цца несов., см. спыня́цца

супыня́ць несов., см. спыня́ць

супярэ́чліва нареч. противоречи́во

супярэ́члівасць ж. противоречи́вость; см. супярэ́члівы

супярэ́члівы противоречи́вый;

~выя фа́кты — противоречи́вые фа́кты

супярэ́чнасць ж., в разн. знач. противоре́чие ср.;

уну́траныя ~ці — вну́тренние противоре́чия;

упа́сці ў с. — впасть в противоре́чие

супярэ́чны противоре́чащий

супярэ́чыць несов., в разн. знач. противоре́чить

супясча́ны супесча́ный