страхава́льнік м. страхова́тель
страхава́нне ср., в разн. знач. страхова́ние;
○ акладно́е с. — окладно́е страхова́ние;
сацыя́льнае с. — социа́льное страхова́ние
страхава́цца несов., возвр., страд. страхова́ться
страхава́ць несов., в разн. знач. страхова́ть;
с. жыццё — страхова́ть жизнь;
с. сябе́ ад непрые́мнасцей — страхова́ть себя́ от неприя́тностей
страхавы́ в разн. знач. страхово́й
страхаге́нт м. страхаге́нт
страха́р, -ра́ м. кро́вельщик
страхата́ ж., разг.
1. страх м.; у́жас м.; жуть;
2. в знач. сказ. у́жас м., страсть
страхка́са ж. (страхава́я ка́са) страхка́сса (страхова́я ка́сса)
страхка́савы страхка́ссовый