Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

стараслу́жачы

1. прил. старослу́жащий;

2. в знач. сущ. старослу́жащий

ста́раста м., в разн. знач. ста́роста;

с. гру́пы — ста́роста гру́ппы;

се́льскі с.ист. се́льский ста́роста

стараста́т м. староста́т

старасце́нь, -ню м., бот. кресто́вник

ста́расціха ж., разг. (жена старосты) ста́ростиха

ста́расць ж. ста́рость; (глубокая) престаре́лость;

на ~ці гадо́ў — на ста́рости лет

стараўкраі́нскі староукраи́нский

ста́рац, -рца м.

1. ни́щий;

2. церк. ста́рец;

у ~рца кій адабра́ць — отня́ть у ни́щего по́сох (суму́)

старацарко́ўны староцерко́вный

стара́цель м., горн. стара́тель