левіра́т, -ту м., этн. левира́т
левіяфа́н м., миф., перен. левиафа́н
левулёза ж., хим. левулёза
ле́вы
1. прил., в разн. знач. ле́вый;
ле́вае во́ка — ле́вый глаз;
ле́выя па́ртыі парла́мента — ле́вые па́ртии парла́мента;
2. в знач. сущ., полит. ле́вый;
○ л. бок — изна́нка;
◊ уста́ць з ~вай нагі́ — встать с ле́вой ноги́;
як (чаго́) ~вая нага́ хо́ча — как (чего́) ле́вая нога́ хо́чет;
не ве́дае ~вая, што ро́біць пра́вая — погов. не зна́ет ле́вая, что де́лает пра́вая
легалізава́ны легализо́ванный, легализи́рованный
легалізава́цца
1. сов. и несов. легализова́ться, легализи́роваться;
2. несов., страд. легализова́ться, легализи́роваться
легалізава́ць сов. и несов. легализова́ть, легализи́ровать
легаліза́цыя ж. легализа́ция
легалі́зм, -му м., полит. легали́зм
лега́льна нареч. лега́льно