пляце́льшчык м. плете́льщик
пляце́льшчыца ж. плете́льщица
пляце́нне ср., в разн. знач. плете́ние
пляце́нь (род. плятня́) м. плете́нь;
◊ наво́дзіць цень на п. — наводи́ть тень на плете́нь
пляцёнка ж., в разн. знач. плетёнка
пляцо́ўка ж.
1. в разн. знач. площа́дка;
ле́свічная п. — ле́стничная площа́дка;
паса́дачная п. — ав. поса́дочная площа́дка;
будаўні́чая п. — строи́тельная площа́дка;
гарма́тная п. — воен. оруди́йная площа́дка;
2. разг. платфо́рма;
○ дзіця́чая п. — де́тская площа́дка
плячо́ ср., в разн. знач. плечо́;
ля́паць па ~чы — хло́пать по плечу́;
перало́м ~ча — перело́м плеча́;
плячо́ каро́мысла — плечо́ коромы́сла;
плячо́ бастыёна — спец. плечо́ бастио́на;
◊ плячо́ ў плячо́ — плечо́м к плечу́; рука́ о́б руку;
сячы́ з-за ~ча́ — руби́ть сплеча́
плячу́к (род. плечука́) м.
1. разг. плечо́ ср.;
падпе́рці плечуко́м — подпере́ть плечо́м;
2. (подкладка под плечо в одежде) пле́чико ср.
плячы́сты плечи́стый, широкопле́чий;
◊ п. на жыво́т — шутл. люби́тель пое́сть
пля́шачка ж., уменьш. буты́лочка, пузырёк м.