прытушы́ць сов., прям., перен. притуши́ть
прытыка́цца I несов., страд. притыка́ться; см. прытыка́ць I
прытыка́цца II несов., разг.
1. прикаса́ться; притра́гиваться;
2. притыка́ться;
1, 2 см. прыткну́цца;
3. страд. притыка́ться; приставля́ться; см. прытыка́ць II
прытыка́ць I несов. (прибавлять тканьём) притыка́ть
прытыка́ць II несов., разг.
1. прям., перен. притыка́ть;
2. (приближать вплотную) приставля́ть
прыты́м союз присоед. прито́м
прытэ́паць сов., разг. прито́пать
прыўда́ла нареч. ло́вко, по-молоде́цки, ли́хо
прыўда́лы
1. прекра́сный, чуде́сный;
~лая мясці́на — прекра́сное (чуде́сное) месте́чко;
2. ло́вкий, удало́й, молоде́цкий, лихо́й
прыўдара́ць несов., прост. (за женщиной) приударя́ть
прыўда́рыць сов.
1. разг. (начать делать что-л. более энергично) приуда́рить;
п. гапака́ — приуда́рить гопака́;
2. прост. (за женщиной) приуда́рить