Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

прыстыкава́ны спец. пристыко́ванный

прыстыкава́цца сов., спец. пристыкова́ться

прыстыкава́ць сов., спец. пристыкова́ть

прыстыко́ўвацца несов., возвр., страд., спец. пристыко́вываться

прыстыко́ўваць несов., спец. пристыко́вывать

прысты́ць сов. (примёрзнуть) присты́ть, присты́нуть

прыстэ́павы пристепно́й;

~вая паласа́ — пристепна́я полоса́

прысу́д, -ду м., в разн. знач. пригово́р;

вы́несці п. — вы́нести пригово́р;

што ні сло́ва — п. — что ни сло́во — пригово́р

прысу́джаны

1. присуждённый, приговорённый;

2. присуждённый;

1, 2 см. прысудзі́ць

прысу́джвацца несов., страд. присужда́ться; пригова́риваться; см. прысу́джваць