адмаўля́ць несов.
1. в разн. знач. отка́зывать; см. адмо́віць;
2. отрица́ть;
не́льга а. і́сціны — нельзя́ отрица́ть и́стину
адмаўча́цца сов. отмолча́ться
адмаха́ць сов.
1. в разн. знач. отмаха́ть;
а. тры́ццаць кіламе́траў — отмаха́ть три́дцать киломе́тров;
а. пяць старо́нак — отмаха́ть пять страни́ц;
2. мор. отмаха́ть;
а. адка́з флажко́м — отмаха́ть отве́т флажко́м
адма́хвацца несов., прям., перен. отма́хиваться; см. адмахну́цца;
◊ а. рука́мі і нага́мі — отма́хиваться рука́ми и нога́ми
адма́хваць I несов.
1. в разн. знач. отма́хивать;
2. мор. отма́хивать;
1, 2 см. адмаха́ць
адма́хваць II несов. отма́хивать; см. адмахну́ць
адмахну́цца сов., прям., перен. отмахну́ться;
адмахну́цца ад му́хі — отмахну́ться от му́хи;
адмахну́цца ад ця́жкага пыта́ння — отмахну́ться от тру́дного вопро́са;
◊ ма́халам не адмахну́цца — отбо́ю нет
адмахну́ць сов. отмахну́ть;
адмахну́ць валасы́ — отмахну́ть во́лосы
адмацава́льны открепи́тельный;
адмацава́льны тало́н — открепи́тельный тало́н
адмацава́нне ср., в разн. знач. открепле́ние; см. адмацава́ць
адмацава́ны откреплённый; см. адмацава́ць