Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

адлу́плівацца несов., возвр., страд., разг. отлу́пливаться, отлупля́ться; см. адлупі́цца, адлу́пліваць

адлу́пліваць несов. (отделяя, снимать кору, шелуху) отлу́пливать, отлупля́ть

адлупцава́ны разг. отколо́ченный, вы́сеченный, вы́поротый, отстёганный, отлупцо́ванный, отлу́пленный

адлупцава́ць сов., разг. отколоти́ть, вы́сечь, вы́пороть, отстега́ть, отодра́ть, отлупцева́ть, отлупи́ть

адлупцо́ваны, см. адлупцава́ны

адлу́чаны

1. отделённый, отлучённый;

2. церк. отлучённый;

1, 2 см. адлучы́ць

адлуча́цца несов.

1. отбива́ться, отделя́ться;

2. отлуча́ться;

1, 2 см. адлучы́цца;

3. страд. отделя́ться, отлуча́ться; см. адлуча́ць

адлуча́ць несов.

1. отделя́ть, отлуча́ть;

2. церк. (изгонять) отлуча́ть;

1, 2 см. адлучы́ць

адлу́чвацца несов., возвр., страд., см. адлуча́цца 1

адлу́чваць несов., см. адлуча́ць 1