лапатападо́бны лопатообра́зный
лапата́ць несов.
1. хло́пать; (о механизме — ещё) тарахте́ть;
2. разг. (пустословить, говорить без умолку) болта́ть, тарато́рить; тарахте́ть, треща́ть;
3. разг. (невнятно, несвязно говорить) лопота́ть
лапа́тачны
1. (к лапа́та) лопа́точный;
2. анат. лопа́точный
лапа́тка ж., в разн. знач. лопа́тка;
дзіця́ці купі́лі ~ку — ребёнку купи́ли лопа́тку;
~кі турбі́ны — лопа́тки турби́ны;
л. гаро́ху — лопа́тка горо́ха;
◊ ва ўсе ~кі — во все лопа́тки;
палажы́ць на (абе́дзве) ~кі — положи́ть на (о́бе) лопа́тки
лапаткі́ разг., см. лапатлі́вы
лапатлі́вы разг.
1. хло́пающий, тарахтя́щий; (о ручье) шумли́вый;
2. болтли́вый
лапату́н, -на́ м., разг. лопоту́н, болту́н, пустоме́ля; трещо́тка, тарато́рка
лапату́ха ж., разг. лопоту́нья, болту́нья, тарато́ра, тарато́рка; трещо́тка