Verbum

легіслаты́ўны юр. легислати́вный

легітыма́цыя ж., юр. легитима́ция

легітымізава́цца несов., страд., юр. легитимизова́ться

легітымізава́ць сов. и несов., юр. легитимизова́ть

легітымі́зм, -му м., полит. легитими́зм

легітымі́раваны легитими́рованный

легітымі́равацца несов., страд., юр., см. легітымізава́цца

легітымі́раваць сов. и несов., юр., см. легітымізава́ць

легітымі́ст м. легитими́ст

легітымі́стка ж. легитими́стка