дубі́льнік, -ку
Verbum
анлайнавы слоўнікдубі́льны
дубі́льня
дубі́льшчык
дубі́на
◊ крупі́на за крупі́най ганя́ецца з ~най —
дубі́нка
дубі́цца
дубі́ць
дубка́
1. ды́бом;
2. на дыбы́;
◊ валасы́ ста́лі д. — во́лосы ста́ли ды́бом;
стаць д. — стать на дыбы́
дубле́нне