дако́ўванне ср. доко́вывание, доко́вка ж.
дако́ўвацца несов., страд. доко́вываться
дако́ўваць несов. доко́вывать
дако́чаны дока́ченный; см. дакаці́ць 1
дако́чвацца несов.
1. прям., перен. дока́тываться; см. дакаці́цца;
2. страд. дока́тываться; см. дако́чваць
дако́чваць несов. (катя, приближать) дока́тывать
дако́шаны доко́шенный; см. дакасі́ць
дако́шванне ср. дока́шивание; см. дако́шваць
дако́швацца несов.
1. (до какого-л. состояния, до каких-л. последствий) дока́шиваться;
2. разг. (до какого-л. предела) дока́шиваться;
1, 2 см. дакасі́цца;
3. страд. дока́шиваться; см. дако́шваць