выча́льваць несов., спец. выча́ливать
вы́чарнены разг. вы́черненный
вы́чарніцца сов., разг. вы́черниться
вы́чарніць сов., разг. вы́чернить
вычарпа́льна нареч. исче́рпывающе
вычарпа́льны исче́рпывающий
вы́чарпаны
1. вы́черпанный;
2. исче́рпанный, истощённый;
1, 2 см. вы́чарпаць
вы́чарпацца сов. исче́рпаться, истощи́ться, исся́кнуть;
сро́дкі ~паліся — сре́дства исче́рпались (истощи́лись, исся́кли)
вы́чарпаць сов.
1. вы́черпать;
в. ваду́ з ло́дкі — вы́черпать во́ду из ло́дки;
2. исче́рпать, истощи́ть;
в. запа́сы — исче́рпать (истощи́ть) запа́сы
вы́чарціцца сов. вы́чертиться