высно́ва ж., см. вы́вад 2
высно́ўвацца несов., разг.
1. вырисо́вываться, определя́ться; см. вы́снавацца;
2. страд. осно́вываться, обосно́вываться; см. высно́ўваць
высно́ўваць несов., разг. осно́вывать, обосно́вывать; см. вы́снаваць
высо́зны разг. высоче́нный
высо́ка
1. нареч. высоко́;
со́нца ўзняло́ся в. — со́лнце подняло́сь высоко́;
2. в знач. безл. сказ. высоко́;
со́нца яшчэ́ в. — со́лнце ещё высоко́
высокааб’ёмны высокообъёмный
высокаадо́раны высокоодарённый
высокаадукава́ны высокообразо́ванный
высокаадчува́льны высокочувстви́тельный
высокаакта́навы тех. высокоокта́новый