прачыта́ць сов.
1. прям., перен. прочита́ть, проче́сть;
п. запі́ску — прочита́ть запи́ску;
2. (провести время за чтением) прочита́ть;
п. усю́ ноч — прочита́ть всю ночь
прачы́тванне ср. прочи́тывание
прачы́твацца несов., страд. прочи́тываться; см. прачы́тваць
прачы́тваць несов. прочи́тывать; см. прачыта́ць 1
прачышча́цца несов., возвр., страд. прочища́ться; см. прачы́сціцца, прачышча́ць
прачышча́ць несов., в разн. знач. прочища́ть
прачышчэ́нне ср. прочище́ние, прочи́стка ж.
прачэ́рчаны проче́рченный; см. прачарці́ць
прачэ́рчвацца несов., страд. проче́рчиваться; см. прачэ́рчваць