прарыва́цца I несов.
1. в разн. знач. прорыва́ться; см. прарва́цца;
2. страд. прорыва́ться; проре́живаться; продёргиваться; см. прарыва́ць I
прарыва́цца II несов., возвр., страд. прорыва́ться; см. прары́цца, прарыва́ць II
прарыва́ць I несов.
1. в разн. знач. прорыва́ть;
2. с.-х. проре́живать, продёргивать;
1, 2 см. прарва́ць 1, 2
прарыва́ць II несов. (рылом — о животных) прорыва́ть; см. прары́ць
прарыда́ць сов. прорыда́ть
прарызі́нены прорези́ненный
прарызі́ніцца сов. прорези́ниться
прарызі́ніць сов. прорези́нить
прарызі́ньванне ср. прорези́нивание
прарызі́ньвацца несов., возвр., страд. прорези́ниваться
прарызі́ньваць несов. прорези́нивать
прарыка́ць сов. прореве́ть; (о рогатом скоте — ещё) промыча́ть; (о зверях — ещё) прорыча́ть