прамча́ць сов., в разн. знач. промча́ть
прамы́ в разн. знач. прямо́й;
п. ву́гал — геом. прямо́й у́гол;
п. каўне́р — прямо́й воротни́к;
п. ваго́н — прямо́й ваго́н;
~мо́е папада́нне — прямо́е попада́ние;
~мо́е вы́барчае пра́ва — прямо́е избира́тельное пра́во;
~мо́е дапаўне́нне — грам. прямо́е дополне́ние;
○ ~ма́я кі́шка — анат. пряма́я кишка́;
◊ у ~мы́м сэ́нсе сло́ва — в прямо́м смы́сле сло́ва
прамыва́льнае сущ., мед., уст. промыва́тельное
прамыва́льны промыва́тельный
прамыва́нне ср.
1. в разн. знач. промыва́ние, промы́вка ж.;
2. промыва́ние, промы́вка ж.; прота́чивание;
1, 2 см. прамыва́ць;
◊ п. мазго́ў — промыва́ние мозго́в
прамыва́цца несов.
1. промыва́ться; см. прамы́цца;
2. страд. промыва́ться; прота́чиваться; см. прамыва́ць
прамыва́ць несов.
1. в разн. знач. промыва́ть;
2. (делать промоину) промыва́ть; (узкую скважину — ещё) прота́чивать;
1, 2 см. прамы́ць 1, 2
прамы́вачны тех. промы́вочный
прамы́віна ж., в разн. знач. промо́ина; прото́чина
прамы́каць сов., в разн. знач. промыча́ть