Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пра́ктык м. пра́ктик

пра́ктыка ж.

1. в разн. знач. пра́ктика;

вы́вучыць што-не́будзь на ~тыцы — изучи́ть что-л. на пра́ктике;

п. склада́ння сло́ўнікаў — пра́ктика составле́ния словаре́й;

ле́тняя п. студэ́нтаў — ле́тняя пра́ктика студе́нтов;

2. опыт м.;

чалаве́к ма́е ~ку — челове́к име́ет о́пыт

практыкава́нне ср. упражне́ние

практыкава́ны практико́ванный; см. практыкава́ць 1

практыкава́цца несов.

1. (применяться на практике) практикова́ться;

2. (приобретать умение, опыт в каком-л. деле) практикова́ться;

3. (усваивать приёмы, навыки) практикова́ться; упражня́ться;

4. страд. практикова́ться; см. практыкава́ць 1

практыкава́ць несов.

1. (применять на практике) практикова́ть;

2. уст. (заниматься врачебной или юридической практикой) практикова́ть;

3. (прививать какие-л. навыки) учи́ть; упражня́ть

практыка́нт м. практика́нт

практыка́нтка ж. практика́нтка

практыка́нцкі практика́нтский

практыка́нцтва ср. практика́нтство